Uzasadnienie
O. R. wniósł w dniu 11 marca 2005 r. skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury zarzucając, że złożony przez niego w grudniu 2000 r. wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] lipca 1952 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości położonej w A. przy ul. [...], stanowiącej własność M. M. i L. R., nie został rozpoznany.
W skardze podniesiono, że mimo że całość akt została skompletowana już w kwietniu 2004 r. to Minister Infrastruktury podjął zawieszone postępowanie w sprawie dopiero w dniu [...] grudnia 2004 r. Od tego momentu do dnia wniesienia skargi organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, pomimo iż pismem z dnia 21 lutego 2005 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi. Organ podniósł, że w sprawie stwierdzenia nieważności prowadzone jest postępowanie wyjaśniające. W szczególności wskazał, że pismem z dnia 17 marca 2005 r. Ministerstwo Infrastruktury wystąpiło do Starostwa Powiatowego w A. z prośbą o aktualizację informacji o stanie prawnym nieruchomości wraz z podaniem adresów osób lub innych podmiotów prawa, którym do przedmiotowej nieruchomości przysługują prawa rzeczowe oraz nadesłanie mapy z zaznaczeniem granic wywłaszczonej nieruchomości. Ponadto w dniu 22 marca 2005 r. Ministerstwo Infrastruktury wystąpiło do pełnomocnika wnioskodawców adwokata T. N. z prośbą o nadesłanie poświadczonych notarialnie podpisów osób udzielających pełnomocnictwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 kpa ani nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 36 kpa. W niniejszej sprawie Minister Infrastruktury nie rozpoznał wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia wywłaszczeniowego w terminach przewidzianych wyżej wskazanym przepisem ani też wyznaczył terminu jej załatwienia, jak to nakazuje art. 36 kpa. Jest więc bezczynny w rozumieniu tych przepisów. Bezczynności tej nie usprawiedliwiają powołane w odpowiedzi na skargę pisma z dnia 17 i 22 marca 2005 r., które zostały wystosowane już po wniesieniu skargi.
Występowanie o "aktualizację informacji o stanie prawnym" do Starosty A. wynika z faktu przewlekłości postępowania i nie może być zakwalifikowane jako przyczyna niezależna od organu w rozumieniu art. 35 § 5 kpa.
Dodatkowo wskazać, należy że występowanie z żądaniem potwierdzenia notarialnie podpisów wnioskodawców nie znajduje żadnego oparcia w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 33 § 3 "urzędowe poświadczenie" dotyczy nie podpisu, lecz dokumentu i wymagane jest tylko przy składaniu odpisu pełnomocnictwa (por. NSA wyrok z dnia 6 czerwca 2001 r. sygn. akt V SAB 315/00, LEX nr 50111). Ponadto adwokat lub radca prawnym mogą sami uwierzytelnić odpis pełnomocnictwa.
Mając na uwadze, że organ nie wydał decyzji w terminie przewidzianym w art. 35 § 1 kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zaś o kosztach orzekł z mocy art. 200 tej ustawy.