Uzasadnienie
W dniu [...] września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...], opisanej w księdze wieczystej [...].
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż mimo zawieszenia postępowania Prezydent [...] nie podjął żadnych działań zmierzających do usunięcia przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, tj. nie rozpoznał wniosku o przyznanie prawa własności czasowej.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] zawieszono z urzędu postępowanie o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość do czasu zakończenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego z dnia [...] lipca 1985 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym to organem jest w sprawie niniejszej Wojewoda [...].
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skoro M. S. przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Wojewody [...], z czego skarżąca – jak wynika z akt sprawy – nie skorzystała, to jej skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka stronie skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 kpa.
Na marginesie należy wyjaśnić, że znajdujące się w aktach sprawy zażalenie z dnia [...] czerwca 2012 r., zostało już "skonsumowane" wyrokiem Sądu z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 86/13, nie spełnia zatem wymogu z art. 52 § 1 ppsa.