Uzasadnienie
B.T., H.C. i T.T., pismem z dnia 23 sierpnia 2013 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 1975 r. orzekającej o wywłaszczeniu nieruchomości oraz ustaleniu i wypłacie odszkodowania.
Skarżący wnieśli o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 1 miesiąca od dnia zwrotu akt sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia, zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także o rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skargi opisano przebieg dotychczasowego postępowania podkreślając, że odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. złożone zostało w dniu 2 stycznia 2013 r. oraz że do dnia złożenia skargi Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 35 § 3 kpa, nie wydał w sprawie decyzji, ani nie poinformował, stosownie do postanowień art. 36 kpa, o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 3 kpa, a także nie wskazał nowego terminu jej załatwienia.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł umorzenie postępowania wskazując, że postępowanie w sprawie zostało zakończone, bowiem decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 2 powołanej ustawy, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.
W myśl natomiast art. 149 § 1 powołanej ustawy, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zaznaczyć także trzeba, że zgodnie art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.
Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa).
W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa.).
W rozpoznawanej sprawie B.T., H.C. i T.T. zarzucili Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej bezczynność w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] wnosząc jednocześnie o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zauważyć zatem należy, że z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej rozpoznając odwołanie skarżących od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. przekroczył terminy załatwienia sprawy określone w art. 35 kpa i naruszył zasady postępowania określone w powołanych wyżej przepisach kpa. Mając jednak na uwadze charakter oraz stopień skomplikowania przedmiotowej sprawy, a także fakt, że w dniu [...] września 2013 r. organ wydał decyzję kończącą postępowanie w sprawie, Sąd uznał, że bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Jednocześnie zauważyć należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego wyżej art. 149 § 1 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe.
Jak wyżej wskazano, decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, po rozpatrzeniu odwołania skarżących, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Zdaniem Sądu wydanie przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wskazanej decyzji z dnia [...] września 2013 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. Oczywiste bowiem jest, że Minister załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności w przedmiocie rozpoznania odwołania skarżących. Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy 149 § 1 w związku z art. 119 pkt 2, art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 i art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.