Uzasadnienie
I. O., J. O., Z. Z., A. Z. i J. Z. pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ulicy [...],[...],[...] ozn. jako "[...]" inw. Nr [...]". W uzasadnieniu skargi podnieśli, że spraw niniejsze została wszczęta wnioskiem z dnia [...] lutego 2015 r. i nie rozstrzygnięta do dnia składania skargi. Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. organ zawiesił postępowanie, wskazując jako podstawę zamieszenia postępowania, konieczność uprzedniego rozpoznania sprawy odwołania od decyzji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] odmawiającej ustanowienia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym skarżący cofnęli odwołanie złożone od tej decyzji co skutkowało umorzeniem postępowania odwoławczego i uzyskaniem przez ww. decyzję przymiotu decyzji ostatecznej. W związku z powyższym pismem z dnia [...] kwietnia 2015r. skarżący wezwali Prezydenta [...] do podjęcia zawieszonego postępowania oraz merytorycznego rozpoznania sprawy. Skarżący wskazali, że do dnia składania skargi postępowanie nie zostało podjęte a sprawa wniosku nie została zakończona.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że nieruchomość położona przy ul. [...],[...],[...] leży na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowani gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50 poz. 279). Organ wyjaśnił, że po wpłynięciu wniosku skarżących wystąpił w dniu 20 lutego 2015 r. do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami dla Dzielnicy B. o przesłanie akt własnościowych niniejszej nieruchomości. Z posiadanych przez organ dokumentów wynikało, że w aktach sprawy znajdowały się nierozpatrzone wnioski dawnego właściciela hipotecznego W. Z. z dnia [...] stycznia 1948 r. i [...] maja 1949 r. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości.
W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. organ zawiesił postępowanie w sprawie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Na niniejsze postanowienie strony postępowania wniosły zażalenie, które do dnia udzielania odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie nie zostało rozpoznane przez Wojewodę [...]. Prezydent wskazał, że w dniu 15 kwietnia 2015 r. strony cofnęły odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2014 r. odmawiającej przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. [...] ozn. nr hip. nr [...] i nr [...], co potwierdza decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego. Akta przedmiotowej nieruchomości zostały zwrócone do Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] w dniu [...] kwietnia 2015 r. natomiast w dniu [...] maja 2015 r. cała dokumentacja została ponownie przekazana do SKO w związku ze złożonym przez adw.
R. P. zażaleniem na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Organ wskazał ponadto, że ze względu na decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2015 r. umarzającą postępowanie odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] podjęto z urzędu postępowanie w sprawie. Prezydent [...] podniósł, że brak akt, które zgodnie z wnioskami pełnomocnika stron zostały przesłane do organów nadzoru, uniemożliwia podjęcie czynności zmierzających do prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez Prezydenta [...] oraz do wydania decyzji merytorycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...],[...],[...] ozn. "[...]", w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy.
Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość [...] oznaczoną jako "[...]", Prezydent [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika ponadto z akt sprawy, organ nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie do dnia wyrokowania przez Sąd. Powyższe w pełni zatem uzasadnia zobowiązanie organu do zakończenia sprawy w stosownym terminie. Biorąc przy tym pod uwagę stopień skomplikowania sprawy, a także okoliczność, że postepowanie niniejsze było zawieszone w okresie od dnia 23 marca 2015 r. do dnia 2 lipca 2015 r. a, a także podnoszoną przez organ okoliczność przekazania akt sprawy do organu nadzorczego, Sąd uznał, ze zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.