Uzasadnienie
P. S., A. S., J. S., D. B.i S. L. pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...] nr [...], wnosząc o:
- 1. zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania sprawy w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy,
- 2. stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu władzy publicznej polegające na niezasadnym, przedłużającym się pozostawaniu organu w bezczynności i przewlekłym prowadzeniu postępowania administracyjnego,
- 3. zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wyjaśnili, że wnioskiem z [...] stycznia 2015 r. wystąpili o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Wobec niezałatwienia sprawy, [...] czerwca 2015 r. wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi pierwszej instancji termin dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt na podjęcie rozstrzygnięcia.
Do dnia wniesienia skargi decyzja nie została wydana. Skarżący nie zostali poinformowany o przyczynie zwłoki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z par. 1a powołanego przepisu, Sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Wniosek Skarżących z [...] stycznia 2015 r, o przyznanie odszkodowania do dnia wydania wyroku nie został rozstrzygnięty, co skutkowało koniecznością zobowiązania organu do jego rozpoznania. W ocenie sądu, uwzględniając charakter sprawy, uznać należało, że odpowiednim terminem do załatwienia sprawy będzie termin czterech miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Analizując kwestię, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa sąd miał na względnie następujące okoliczności faktyczne.
Z akt administracyjnych wynika, że [...] czerwca 2015 r. do organu wpłynęły dokumenty przekazane przez Wydział Architektury. Sąd Rejonowy dla W. [...] przekazał dokumentację dotyczącą przedmiotowej nieruchomości przy piśmie z [...] lipca 2015 r. Pełnomocnik Skarżących przy piśmie z [...] sierpnia 2015 r. złożył postanowienia spadkowe. Następnie przy piśmie z [...] lutego 2016 r. przedłożył dokumentację potwierdzającą rozliczenie powierzchni przedmiotowej nieruchomości.
W świetle tych okoliczności sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała cech rażącego naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i § 1a w związku z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak pkt 1 i 2 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania (punkt 3 sentencji wyroku) sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżących solidarnie 100 złotych tytułem zwrotu uiszczonego przez niego wpisu oraz 480 złotych tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika.