Uzasadnienie
U. Z., L. K., R. K., D. L. i A. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], objętą księgą hipoteczną pod. nazwą: hip. [...]. W skardze zarzucono organowi przekroczenie terminów załatwienia sprawy, mimo wydania przez Wojewodę [...] postanowienia o wyznaczeniu dodatkowego terminu zakończenia sprawy. Skarżący wnieśli o zobowiązanie Prezydenta W. do wydania decyzji stosownie do przepisów postępowania administracyjnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że pismem z dnia 17 września 2014 r. pełnomocnik skarżących został poinformowany o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Poza sporem jest to, że w dniu 7 sierpnia 2013 r. skarżący wnieśli do Prezydenta W. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], objętą księgą hipoteczną pod nazwą: [...].
Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego poprzedzone zostało złożeniem do Wojewody [...] zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jako organu wyższego stopnia. Oznacza to, że wymóg formalny o jakim mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. w postaci złożenia zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a. w odniesieniu do skargi na bezczynność organu, został przez stronę skarżącą spełniony.
Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce nie tylko wówczas, gdy w ustawowym ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że sytuacja taka miała miejsce właśnie w przedmiotowej sprawie, bowiem jak wynika z akt sprawy wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] rozpoznawany jest od ponad roku.
Po złożeniu wniosku o przyznanie odszkodowania organ podjął następujące czynności: w dniu 17 września 2014 r. wystosował pismo do pełnomocnika skarżących o przewidywanym terminie zakończenia sprawy, określając go na 31 stycznia 2015 r., w tym samym dniu zwrócił się do: Wydziału Architektury i Budownictwa dla W. o nadesłanie dokumentów dotyczących zabudowy ww. gruntu, Archiwum Państwowego w W. o nadesłanie materiałów archiwalnych dotyczących przedmiotowej nieruchomości, do Zarządu Dróg Miejskich w W. o nadesłanie przejęcia przedmiotowej nieruchomości pod inwestycję. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że w okresie od dnia wniesienia wniosku o przyznanie odszkodowania do dnia wyrokowania organ nie wydał decyzji.
Zatem w ocenie tutejszego Sądu postępowanie w sprawie prowadzone było w sposób opieszały i przewlekły. Podejmowane w toku postępowania czynności nie zmierzały do koncentracji materiału dowodowego. Tym samym w postępowaniu, organ nie załatwił sprawy w terminie wynikającym z art. 35, a ponadto podejmowane przez niego czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a., ustanawiającego zasadę szybkości postępowania.
W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania Sąd uznał za całkowicie uzasadniony. Organ prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie uchybił bowiem wskazanym terminom załatwiania spraw administracyjnych, a także naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa.
W tym stanie rzeczy należało wyznaczyć organowi sześciomiesięczny termin do załatwienia sprawy. Wyznaczając ten termin Sąd miał na względzie realną możliwość załatwienia sprawy przez organ w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu.
Jednocześnie Sąd uznał, iż biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy zaistniała w sprawie bezczynność organu nie miała cechy rażącego naruszenia prawa. Jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent w dniu 17 listopada 2013 r. przekazał akta do Wojewody [...] w związku z wniesionym przez skarżących zażaleniem, które to akta zostały odesłane dopiero w dniu 4 kwietnia 2014 r. Ponadto oceniając stopień naruszenia prawa Sąd wziął pod uwagę okoliczność znaną Sądowi z urzędu, a dotyczącą prowadzenia dużej liczby tego rodzaju postępowań (jakkolwiek nie wpływa to na sam obowiązek respektowania przez organ obowiązujących przepisów kodeksu postępowania administracyjnego), czyniącą praktycznie niemożliwym dotrzymanie ustawowych terminów jej zakończenia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.