Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Z. G., J. M. i H. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 24 maja 2016 r. wezwano skarżących J. M. i H. G. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie skargi oraz wskazanie czy przed wniesieniem skargi występowali do organu wyższej instancji z zażaleniem, o którym mowa w art. 37 kpa.
W dniu [...] czerwca 2016 r. córka skarżącej J. M. – A. M. dołączyła do akt odpis postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] stycznia 2014 r., sygn. akt [...] Ns [...], z którego wynika, że spadek po J. M. zmarłej w dniu [...] czerwca 2013 r. w W. nabyła jej córka A. M. w całości z dobrodziejstwem inwentarza. Jednocześnie A. M. i H. G. podpisali ww. skargę. Wobec tego Sąd uznał, że ww. skarga została wniesiona przez A. M..
Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2016 r. wezwano A. M. do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi czy przed jej wniesieniem ona bądź jej matka J. M. występowały do organu wyższego stopnia z zażaleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa.
W odpowiedzi A. M. poinformowała, że nie występowała z zażaleniem do organu wyższego stopnia oraz nie wie, czy jej matka składała tego typu zażalenie.
Kolejnym zarządzeniem z dnia 18 lipca 2016 r. wezwano Prezydenta W. do wskazania, czy przed złożeniem powołanej na wstępie skargi J. M. i H. G. występowali do organu wyższego stopnia z zażaleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa.
Prezydent W. poinformował, że w jego rejestrze korespondencyjnym nie odnotowano wpływu korespondencji od H. G. i J. M. oraz że w jego rejestrach brak danych na temat postepowań prowadzonych przez Wojewodę [...]. Poinformował również, że Wojewoda [...] w przedmiotowej sprawie wydał postanowienie z dnia [...] października 2014 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Według art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 kpa.
Wskazać należy, że wyczerpanie przez H. G. i A. M. trybu określonego w art. 37 § 1 kpa, poprzez uprzednie wystąpienie z zażaleniem do Wojewody [...], warunkowało złożenie przez nich skargi na bezczynność organu do Sądu. Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem powołanej na wstępie skargi zarówno H. G. i A. M. nie złożyli w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenia do organu wyższego stopnia, co czyni ich skargę niedopuszczalną. Zażalenie tego typu złożyła wyłącznie skarżąca Z. G.. Zostało ono rozpatrzone przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr [...].
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, postanowił jak w sentencji.