Uzasadnienie
T. G., pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...]. Jednocześnie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r. starszy referendarz sądowy zarządził pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu referendarz wskazał, że skarżąca, mimo stosownego wezwania, nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy albowiem nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Odpis zarządzenia referendarza został doręczony skarżącej w dniu 19 sierpnia 2016 r.
Pismem z dnia 2 września 2016 r. skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia z dnia 27 lipca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej w dalej jako "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie sprzeciw od zarządzenia z dnia 27 lipca 2016 r. skarżąca wniosła w dniu 2 września 2016 r. (data prezentaty Sądu), podczas gdy ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był dzień 26 sierpnia 2016 r. Z powyższego wynika, że sprzeciw został wniesiony z przekroczeniem terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.