Uzasadnienie
Skarżący P.S. pismem z 30 czerwca 2015 r. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezydenta W. z [...] maja 2015 r., nr [...]. Postanowieniem tym Prezydent sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swoim postanowieniu z [...] maja 2015 r., nr [...].
Skarżący wskazał, że pismem z 27 czerwca 2015 r. wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa.
W uzasadnieniu skargi wniósł o wyznaczenie organowi terminu na załatwienie sprawy oraz o wymierzenie grzywny. Skarżący w pismach z 28 czerwca 2016 r. i 13 sierpnia 2016 r. wniósł o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Podnieść należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawie podlegającej załatwieniu aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej powinien zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub do dokonania czynności, lub do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 § 1 pkt 1 i 2 ppsa).
Celem skargi na bezczynność jest więc doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności.
W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy, w czasie orzekania.
Jeżeli organ administracji publicznej wydał akt, to oznacza, że organ ten nie pozostaje w bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które już zostały wydane lub podjęte (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 467).
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, postanowieniem z [...] czerwca 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznało zażalenie skarżącego na postanowienie Prezydenta W. z [...] maja 2015 r., nr [...].
Podnieść należy, że zażalenie skarżącego było rozpoznane zarówno przed wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa jak i przed dniem wniesienia skargi do sądu. Skoro organ rozpoznał zażalenie, to jak wyżej wskazano, nie pozostaje on w bezczynności. Czyni to więc skargę niezasadną.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności, Sąd z mocy art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.
Rozpoznanie sprawy w rybie uproszczonym uzasadnione było treścią przepisu art. 119 pkt 4 ppsa w zw. z art. 120 ppsa.