Uzasadnienie
M. R. pismem z 6 września 2017 r. wniósł, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w [...] z [...] sierpnia 1950 r. nr [...]. W skardze wskazał, że mimo wydania decyzji w niniejszej sprawie, wnosi o ocenę, czy organ dopuścił się przewlekłości i nałożenie na niego prawem przewidzianych sankcji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i wskazało, że decyzją z [...] maja 2017 r. nr [...] rozpoznano wniosek skarżącego i odmówiono stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w [...] z [...] sierpnia 1950 r.
W piśmie procesowym z 11 grudnia 2017 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu z 17 listopada 2017 r., skarżący wskazał, że pismem z 19 kwietnia 2016 r. wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257), powoływanej dalej jako "K.p.a.", w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie z kolei do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący wystąpił – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (obecnie ponaglenie). Za wyczerpanie trybu wskazanego w art. 52 § 1 P.p.s.a. nie można uznać przy tym, jak wskazano w piśmie procesowym z 11 grudnia 2017 r., wezwania wystosowanego w dniu 19 kwietnia 2016 r., bowiem stanowiło ono podstawę wniesienia skargi w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 20 lipca 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 373/17. Kolejna skarga wnoszona w danej sprawie winna zostać zatem poprzedzona nowym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (ponagleniem). W takiej sytuacji wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uznać należało za niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.