Uzasadnienie
W dniu 17 marca 2009 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji potwierdzającej nabycie nieruchomości przez Skarb Państwa złożona przez A. P., A. F., W. S. i S. N. (wszyscy reprezentowani przez pełnomocnika).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że po wykonaniu zaleceń Ministra Budownictwa zawartych w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] uchylającej wcześniejszą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji) zostały wydane decyzje: z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], oraz z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], zatem organ nie pozostaje w bezczynności.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 29 maja 2009 r. pełnomocnik skarżących poparł skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87)
Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W trybie wskazanego art. 149, Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z cytowanego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99).
Wskazać więc należy, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności, a co się z tym wiąże, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Sąd stwierdził, że taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Wojewoda [...] wydał w sprawie decyzje. Skoro decyzje Wojewody [...] zostały wydane przez organ po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, należy uznać, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności, a zatem postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.