Uzasadnienie
[...] Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w związku z niewydaniem decyzji administracyjnej w postępowaniu odwoławczym w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w Dzielnicy [...] w obrębie [...] oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [..] o powierzchni [...] ha i nr [...] o powierzchni [...] ha.
W uzasadnieniu skargi Spółka wyjaśniła, że decyzją Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2008 r., utrzymaną w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [..] stycznia 2009 r., przedmiotowa nieruchomość została przeznaczona pod lokalizację inwestycji dla "[...]". W dniu 28 maja 2008 r., nieruchomość została protokolarnie przekazana Zarządowi [...]. Spółka zaznaczyła, że od ponad 5 lat oczekuje na wydanie decyzji przyznającej jej odszkodowanie za odjęcie prawa własności przedmiotowej nieruchomości oraz wypłacenie odszkodowania, a od ponad 4 lat nie dysponuje już tą nieruchomością. Skarżąca wskazała również, że w dniu [...] marca 2013 r., Wojewoda [...] wydał decyzję ustalającą odszkodowanie za prawo własności opisanej wyżej nieruchomości. Od decyzji tej w dniu [...] kwietnia 2013 r., skarżąca wniosła odwołanie do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.
Pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r., Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej poinformował, że nie jest możliwe rozpoznanie odwołania strony od decyzji wydanej przez Wojewodę [...] i wskazał, że sprawa zostanie załatwiona do 31 lipca 2013 r. Kolejnym pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r., organ wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 30 września 2013 r. uzasadniając zwłokę dużą ilością spraw wpływających do Ministerstwa. Spółka wyjaśniła również, że w dniu 1 sierpnia 2013 r., wystąpiła do organu w trybie art. 37 ust. 1 k.p.a. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi organ poinformował, że konieczne jest uzupełnienie materiału dowodowego, o który wystąpiono do rzeczoznawcy majątkowego. Zdaniem skarżącej takie działanie jest niezgodne z przepisami prawa, odwołanie powinno zostać rozpatrzone najdalej w maju 2013 r., a przedłużanie terminów określonych w kodeksie postępowania administracyjnego jest bezprawne.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie. Organ opisał przebieg postępowania administracyjnego, a w szczególności czynności jakie podjął do daty wpłynięcia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. Dodał również, że postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., [...] zawiesił postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii legalności decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] września 1998 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji technicznej na terenie Gminy [...].
Wskazać również należy, że na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r., pełnomocnik organu złożył do akt sprawy postanowienie z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie wydane w pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Stosownie do treści art. 149 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że Minister Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z dnia [...] października 2013 r.. nr [...], a więc po wniesieniu skargi na bezczynność, lecz przed datą orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zawiesił postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii legalności decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] września 1998 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji technicznej na terenie Gminy [...], a kolejnym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie wydane w pierwszej instancji.
W ocenie Sądu powyższa okoliczność ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W myśl bowiem art. 103 k.p.a., zawieszenie postępowania administracyjnego wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Dotyczy to również terminów załatwienia sprawy (art. 35 – 37 kpa). Wydanie przez organ postanowień z dnia [...] października 2013 r., i z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie zwieszenia postępowania, oznacza zatem, że w dacie orzekania przez Sąd organ nie pozostaje w stanie bezczynności, nawet jeżeli wcześniej można było mu taką bezczynność zarzucić.
Zauważyć należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż niezależnie od czasu trwania zwłoki w załatwieniu sprawy, podjęcie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania w sprawie oznacza, że bezczynność organu ustaje, a Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność i zobowiązać organu do wydania decyzji w określonym terminie. Okres zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności organu administracji publicznej.
W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że skarga [...] Spółki z o.o. jest bezzasadna i podlega oddaleniu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w chwili orzekania przez Sąd postępowanie administracyjne było zawieszone, co oznacza, iż Minister Infrastruktury i Rozwoju nie pozostawał w stanie bezczynności.
Wyznaczenie przez Sąd terminu do załatwienia sprawy, na podstawie art. 149 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie było zatem możliwe.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.