Uzasadnienie
P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. [...] o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1955 r. orzekającego o przyznaniu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość położoną przy ul. [...] [...] w [...].
W piśmie z dnia 17 grudnia 2012 r., nadesłanym drogą elektroniczną, skarżący wskazał, że skarga stała się nieaktualna, albowiem Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał postanowienie. Jednocześnie skarżący wniósł o zwrot uiszczonego wpisu od skargi.
Pismem z dnia 2 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany do podpisania pisma z dnia 17 grudnia 2012 r. oraz wskazania, czy pismem tym cofa skargę. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 9 stycznia 2013 r., wniesionym drogą elektroniczną, poinformował, że cofa skargę. Cofnięcie skargi skarżący potwierdził pismem z dnia 31 stycznia 2013 r., opatrzonym własnoręcznym podpisem. Z akt postępowania administracyjnego wynika, ze Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie rozpoznania odwołania P. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do § 2 powołanego artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. Orzeczenie zawarte w punkcie drugim wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 powołanej ustawy