Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. I. K., M.K.-G. i J. C. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako nieruchomość nr [...] nr inw. [...], w której wnieśli o wyznaczenie organowi miesięcznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę przedmiotowego wniosku, przyznanie od organu na ich rzecz sumy pieniężnej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Skarżący pismem z [...] lutego 2017 r. wnieśli do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta [...], wyczerpując tym samym przysługujące im środki zaskarżenia. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] uznał wniesione zażalenie za nieuzasadnione. Skarżący podnieśli w skardze, że organ do dnia wniesienia niniejszej skargi - nie zakończył przedmiotowego postępowania i nie podejmuje żadnych czynności.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) powoływanej dalej jako "Ppsa" - sprawa mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym.
Na podstawie art. 149 § 1 Ppsa, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 Ppsa albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a Ppsa: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a Ppsa, sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 Ppsa. Należy mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie przekroczony. Poza sporem jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się wniosek złożony przez skarżących z dnia [...] lutego 2017 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako nieruchomość nr [...] nr inw. [...]. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej rozstrzygnięcie w sprawie nie zostało wydane.
W tej sytuacji Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku odszkodowawczego w terminie czterech miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania i daje realną możliwość ustalenia przez organ stanu faktycznego i wydania orzeczenia w sprawie.
Zdaniem Sądu, istniejąca w sprawie bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę Sąd wziął pod uwagę datę wpływu wniosku do organu ([...] lutego 2017 r.) i czas jaki upłynął do dnia orzekania jak również czynności dotychczas podjęte przez organ. Przy ocenie charakteru bezczynności nie można pominąć tego, że sprawy o odszkodowanie za nieruchomości warszawskie są sprawami skomplikowanymi, ponieważ ich wyjaśnienie opiera się na ustaleniu przesłanek odnoszących się do okoliczności sprzed wielu lat.
Ponadto, Sąd uznał za niezasadne nałożenie na Prezydenta [...] dodatkowej sankcji finansowej poprzez przyznanie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 Ppsa. Sankcja tego rodzaju nakładana jest w szczególnie drastycznych przypadkach rażącej bezczynności organu. W tego typu przypadkach musi wystąpić nagromadzenie m.in. takich okoliczności jak to, że: 1) sprawa ma charakter nieskomplikowany pod względem podmiotowym i przedmiotowym, nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego w kierunku wyjaśnienia wielu okoliczności;
- 2) bezczynność organu jest wynikiem ewidentnie złej woli organu, zwłoka organu ma charakter uporczywy i nie wiadomo jakie są jej przyczyny;
- 3) podanie wszczynające postępowanie zalega w aktach sprawy latami, co często powoduje negatywne konsekwencje (np. uzyskane dowody z upływem czasu stają się nieaktualne). Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie takie okoliczności jednocześnie nie wystąpiły, co czyni wniosek o zasądzenie sumy pieniężnej niezasadnym.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a Ppsa w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 Ppsa (pkt 1 i 2 wyroku) orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 151 Ppsa w zw. z art. 149 § 2 Ppsa orzeczono jak w punkcie 3 sentencji. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 4 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 200 Ppsa i art. 205 § 1 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).