Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 3 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 558/16

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Dorota Apostolidis przewodniczący
WSA Jolanta Dargas WSA
Bożena Marciniak sprawozdawca
starszy referent Monika Bodzan protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r.
Sprawa
sprawy ze skargi R. N. i B. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. R. N., działający w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik B. Z., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. [...].

Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym;

Decyzją z [...] listopada 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło nieważność decyzji Związku Dzielnic - Gmin W. z dnia [...] czerwca 1994 r., nr [...], stwierdzającej nabycie przez W. Przedsiębiorstwo Budownictwa Ogólnego "[...]" prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w Warszawie przy ul. P. [...] o pow. 100434 m2, oznaczonego w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej W. obręb [...] jako działki nr [...],[...]i [...], części dawnej działki nr [...] obecnie działki nr [...].

Pismem z [...] grudnia 2015 r. R. N., działający w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik B. Z., wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2015 r., nr [...].

Pismem z [...] marca 2016 r. wnioskodawcy wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa w sprawie rozpatrzenia ich wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją.

Decyzją z [...] marca 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu wniosku R.N. działającego w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik B. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2015 r., nr [...], utrzymało ww. decyzję w mocy.

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. (data wpływu do organu [...] maja 2016 r.) skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie rozpoznania ich wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. [...]. Skarżący zarzucili organowi rażące naruszenie prawa poprzez znaczne przekroczenie terminu rozpoznania sprawy. Wobec powyższego wnieśli o: (i) zobowiązane organu do merytorycznego rozpoznania wniosku w terminie 1 miesiąca od daty doręczenie prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; (ii) stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu władzy publicznej polegającego na nieuzasadnionym, przedłużającym się pozostawaniu organu władzy w bezczynności i przewlekłym prowadzeniu postępowania administracyjnego oraz (iii) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż sprawa została zakończona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2016 r., nr [...], a skarga na bezczynność została nadana za pośrednictwem poczty w dniu [...] maja 2016 r. W konsekwencji, naruszony został termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 2 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej ppsa), sądy administracyjne sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej również poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie mogła zostać uwzględniona.

Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 12 § 1 Kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 Kpa).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.

W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej kontrola sądu sprowadza się zatem do sprawdzenia, czy rzeczywiście organ pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi administracji nie można zarzucić bezczynności, polegającej na naruszaniu terminów załatwienia sprawy wyznaczonych przepisami Kpa.

W niniejszej sprawie skarga z [...] maja 2016 r. dotyczyła bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] grudnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...].

Jednakże, z akt zawisłej przed tut. Sądem sprawy o sygn. akt I SA/Wa 801/16, zainicjowanej skargą skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], wynika iż wniosek skarżących z dnia [...] grudnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], został rozpoznany decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] marca 2016 r., nr [...]. Powyższa decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącym w dniu [...] kwietnia 2016 r., co wynika ze znajdującego się w przedmiotowych aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji.

Powyższe oznacza, że skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie rozpoznaniu wniosku skarżących z [...] grudnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], została przez nich złożona do Sądu już po rozpoznaniu tego wniosku przez organ odwoławczy. W konsekwencji, nie tylko na dzień orzekania przez Sąd, ale już na dzień wniesienia skargi na bezczynność organu tj. na datę [...] maja 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie pozostawało w bezczynności.

Skoro zatem organ odwoławczy w dacie rozpoznawania sprawy przez Sąd, a nawet w dacie wniesienia skargi na bezczynność załatwił sprawę, to uznać trzeba, że nie pozostawał on w bezczynności ani w momencie wnoszenia skargi, ani tym bardziej w momencie wyrokowania przez Sąd. W tej sytuacji Sąd uznał skargę za bezzasadną.

Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.