Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Instytut [...] z siedzibą w W. (zwany dalej "Instytutem"), reprezentowany przez radcę prawnego A. J. zarzucił Prezydentowi W. bezczynność polegającą na niezałatwieniu w terminie wniosku o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...] wraz z przeniesieniem prawa własności budynków, budowli i innych urządzeń znajdujących się na ww. gruntach pomimo postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.
Decyzją z dnia [...] września 1999 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Instytut prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkami biurowo-laboratoryjno-warsztatowymi, stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. przy ul. [...] o powierzchni [...] m².
Od powyższej decyzji Instytut złożył odwołanie wnosząc o nieodpłatne przekazanie budynków i budowli znajdujących się na powyższym gruncie. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Wojewody [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Od tego czasu prowadzone było postępowanie wyjaśniające przez organy administracji, podczas którego Instytut dostarczał żądane przez organ dokumenty, dowody i opinie. Pismem z dnia 16 lutego 2005 r. Instytut przesłał ostatni wymagany przez Urząd Miasta W. Biuro Gospodarki Nieruchomościami Geodezji i Katastru dokument.
W związku z niewydaniem przez organ żadnej decyzji w przedmiotowej sprawie, skarżący Instytut wniósł w dniu 19 grudnia 2005 r., na podstawie art. 37 k.p.a., zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na niezałatwienie przez Prezydenta [...] W. sprawy w terminie przewidzianym w k.p.a.
Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia 14 lipca 2006 r. nr [...] zobowiązało Prezydenta W. do załatwienia sprawy w terminie do 30 września 2006 r.
Pismem z dnia 29 stycznia 2007 r. Urząd Miasta W. powiadomił skarżącego, iż wystąpił do Ministra Transportu z prośbą o współdziałanie przy prowadzeniu negocjacji w sprawie regulacji stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości z Instytutem [...] i Instytutem [...], w związku z czym w chwili obecnej nie jest możliwe wydanie w tej sprawie decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż z uwagi na władanie nieruchomością przy ul. [...] przez oba Instytuty oraz brak porozumienia między nimi, przed wydaniem decyzji administracyjnej niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego z zachowaniem należytej staranności w celu wyjaśnienia wszystkich wątpliwości w sprawie, zaś zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. skarżącemu umożliwiono czynny udział w postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Artykuł 37 § 1 k.p.a. stanowi zaś, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ, do którego wpłynęło takie zażalenie, jeżeli uzna je za zasadne, wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości, co wynika z § 2 cytowanego artykułu.
Jak wynika ze stanu faktycznego niniejszej sprawy strona skarżąca podjęła prawidłowe działania zmierzające do usunięcia bezczynności organu. Instytut – w trybie art. 37 k.p.a. - wniósł w dniu 19 grudnia 2005 r. zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie, zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] zobowiązało Prezydenta W. do załatwienia sprawy w terminie do 30 września 2006 r.
Organ nie dotrzymał terminu wskazanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., ani nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. Jedynie pismem z dnia 29 stycznia 2007 r. (dzień przed upływem terminu do załatwienia sprawy wyznaczonego przez SKO) organ powiadomił skarżącego, iż w chwili obecnej nie jest możliwe uregulowanie stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości na rzecz powyższych Instytutów.
Powoływanie się przez organ w odpowiedzi na skargę na fakt, że ze względu na zawisłą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sprawę o sygn. akt I SA/Wa 187/06 nie zostały do chwili obecnej zwrócone do organu akta administracyjne dotyczące przedmiotowej nieruchomości, jest nieuzasadnione. W ocenie Sądu brak zwrotu akt administracyjnych nie usprawiedliwia bezczynności organu, gdyż akta te w celu merytorycznego załatwienia sprawy można zawsze wypożyczyć lub skopiować. Także argument organu, że toczą się negocjacje w sprawie, mające na celu zawarcie porozumienia przez oba Instytuty nie znalazł potwierdzenia, bowiem na rozprawie pełnomocnik Instytutu [...] radca prawny A. J. oświadczyła do protokołu, że żadne negocjacje w tej sprawie się nie toczą, czemu pełnomocnik Prezydenta nie zaprzeczył.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał skargę na bezczynność za uzasadnioną i na podstawie art. 149 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.