Uzasadnienie
A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury zarzucając mu nierozpoznanie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] grudnia 1966 r., nr [...] orzekającego o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości stanowiącej własność A. G., położonej w Gm. kat. N., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2010 r. wydał decyzję numer [...] rozstrzygającą sprawę przedmiotowego wniosku.
Z uwagi na informację zawartą w odpowiedzi na skargę zarządzeniem z 9 marca 2010 r., zwrócono się do skarżącego o wskazanie, czy podtrzymuje skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W odpowiedzi na wezwanie A. S. w nadesłanym do Sądu piśmie z dnia poinformował, że w związku z wydaniem przez Ministra Infrastruktury decyzji z [...] marca 2010 r. złożył do organu wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Jednocześnie wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpoznania przez organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy argumentując to tym, iż obawia się, że organ w dalszym ciągu będzie zwlekał z załatwieniem sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 kpa organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.
Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał wniosek A. S. i w dniu [...] marca 2010 r. wydał decyzję, którą odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K., Urzędu Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1966 r., nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości stanowiącej własność A. G., położonej w gminie kat. N., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2.
Poza sporem pozostaje, że termin określony w art. 35 § 3 kpa. został przez Ministra Infrastruktury przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] grudnia 1966 r.
Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji jak również decyzji wydanej w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej.
W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie, zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Z uwagi na bezprzedmiotowość niniejszego postępowania, a co za tym idzie podstawy do jego umorzenia, Sąd nie rozstrzygał w przedmiocie wniosku A. S. z k - 10 o zawieszenie postępowania dotyczącego skargi na bezczynność.
W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji