Uzasadnienie
M. S. i L. S. pismem z 23 stycznia 2018 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości o pow. [...] m. 2 położonej w [...] przy ul. [...], pochodzącej z nieruchomości hip. Nr [...] działka nr [...]. Skarżący wskazali, że w swoich pismach domagali się od organu zwrotu części ww nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (część o pow. [...] m2) i nr [...] (część o pow. [...]m2) z obrębu [...] oraz o wydanie decyzji w zakresie przyznania działki zamiennej o pow. [...] m2, składającej się z części działki nr [...] o pow. [...] m2 oraz części działki nr [...] o pow. [...] m2.
Pismem z 16 kwietnia 2018 r. Sąd zwrócił się do skarżących o udzielenie informacji, czy przed wniesieniem ww. skargi, występowali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z zażaleniem o którym mowa w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa), a jeśli tak nadesłanie jego odpisu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący wskazali, że skargę z 23 stycznia 2018 r., złożyli za pośrednictwem Prezydenta [...], postępując zgodnie z ulotką otrzymaną w WSA w Warszawie, którą dołączyli do pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "Ppsa"), skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa - w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Informacja o tym zawarta jest również w ulotce sądowej, na którą powołują się skarżący.
Warunek wyczerpania środka zaskarżenia dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika, bowiem z treści art. 37 § 1 Kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Uwzględniając konieczność wyczerpania wszelkich środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego należy, zatem ustalić, czy strona skutecznie wyczerpała tryb z art. 37 § 1 Kpa.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy, jak również pism skarżących z dnia 23 kwietnia 2018 r. nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu występowali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z zażaleniem.
W takiej sytuacji wniesienie niniejszej skargi uznać należało za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.