Uzasadnienie
W dniu 23 grudnia 2013 r. S.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], o odmowie stwierdzenia nieważności Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia [...] grudnia 1973 r., nr [...] orzekającej o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości rolnej położonej we wsi O., gm. C., powiat P., o pow. [...] zapisanej w księdze wieczystej "[...], stanowiącej własność A.K.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o umorzenie postępowania.
Pismem procesowym z dnia 10 marca 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę z dnia 23 grudnia 2013 r. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] oraz jednocześnie podtrzymał wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w punkcie 1 i 2.
Skarżący w skardze wniósł o: w pkt 1) zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpatrzenia odwołania z dnia 31 lipca 2011 r. w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia akt organowi; w pkt 2) wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi; w pkt 3) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpoznaniu odwołania z dnia 31 lipca 2013 r., decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...]. Decyzja Ministra została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 stycznia 2014 r.
Tym samym postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, gdyż żądanie skargi zostało przez organ w całości uwzględnione.
W następstwie powyższego pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 10 marca 2014 r. oświadczył, że cofa ww. skargę z dnia 23 grudnia 2013 r. i podtrzymuje wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.
Z powyższych względów, wobec wydania przez organ decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r., uznając, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.
W przedmiocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 Ppsa w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).