Uzasadnienie
Pismem z [...] września 2014 r. T. S. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość położona w W. przy ul. [...], [...], [...], [...] ozn. Jako "[...]" dz. [...], [...], [...]i [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na poinformowanie stron pismem z [...] września 2014 r. o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postepowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie to (względnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przewidzianego w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. - o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (tu: Wojewody [...]) co wprost wynika z akt administracyjnych sprawy. Wniesienie zatem skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności.
W tym stanie sprawy, wobec niedopuszczalności skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.