Uzasadnienie
M.N., w skardze na bezczynność Wojewody [...], wniósł o zobowiązanie tego organu, w określonym przez Sąd terminie, do wydania decyzji w sprawie jego wniosków z dnia [...].10.2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] wydanych dnia [...].01.1989 r.:
- a) ustalającej opłaty roczne z tytułu zarządu gruntem położonym w [...] przy ul. [...], o powierzchni [...] przez Państwowe Zakłady [...] (nr [...]) oraz
- b) oddającej w zarząd i ustalającej opłaty roczne z tytułu zarządu gruntem położonym w [...] przy ul. [...], o powierzchni [...] przez Państwowe Zakłady [...] (nr [...]) w części dotyczącej nieruchomości hipotecznej " Osada [...]" działka nr [...], której odpowiadają aktualne działki ew. [...] z obrębu [...]. Wskazał, że zapadły one bez udziału właściciela nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...].12.1979 r. ustalił, że nieruchomość " Osada [...]" działka nr [...] w dacie wydania kwestionowanych decyzji stanowiła własność Skarbu Państwa. Postępowanie nadzorcze odnośnie wskazanej decyzji jest w toku. W związku z powyższym, postanowieniami z dnia [...].05.2016 r. Wojewoda zawiesił niniejsze postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] wydanych dnia [...].01.1989 r., do czasu jego zakończenia.
Wobec bezczynności organu Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że wniesienie skargi na bezczynność Wojewody [...] poprzedziło złożenie przez Skarżącego w dniu 14.04. 2016 r. do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym został spełniony wymóg skuteczności złożenia skargi na bezczynność organu.
Oceniając merytorycznie zasadność skargi należy podkreślić, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustanowionego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt z jakich powodów dany akt administracyjny nie został wydany, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu oraz jego działanie w toku rozpoznania sprawy oraz stopień przekroczenia terminów mają natomiast znaczenie przy ocenie przez Sąd, czy stwierdzona bezczynność była rażąca w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. czy też nie.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] wydanych dnia [...].01.1989 r. wpłynął do organu 25.10. 2015 r.
W dniu 14.04.2016 r. do organu wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz skarga na bezczynność.
Jednakże postanowieniami z dnia [...] maja 2016 r. organ zawiesił postępowania w obu sprawach do czasu rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...].12.1979 r. odnoszącej się do nieruchomości " Osada [...]" działka nr [...].
Z powyższych ustaleń wynika zatem, że do dnia wniesienia skargi organ nie rozpoznał wniosku o stwierdzenie nieważności kwestionowanych orzeczeń i nie wydał oczekiwanych przez Skarżącego decyzji. Nie ulega więc wątpliwości, że w dacie złożenia skargi, pozostawał w bezczynności gdyż wbrew obowiązkom wynikającym z art. 35 § 1, 2 i 3 k.p.a. nie załatwił sprawy.
Jednakże po wniesieniu skargi na bezczynność, postanowieniami z dnia [...] maja 2016 r. organ zawiesił postępowanie w sprawie. Skutki zawieszenia postępowania administracyjnego określone są w art. 102 i 103 k.p.a.
Zgodnie z treścią tych przepisów w czasie zawieszenia postępowania organ może podejmować tylko czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. Nadto zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Zaś zgodnie z treścią art. 35 § 5 kpa do terminów określonych w art. 35 k.p.a. nie wlicza się okresów zawieszenia postępowania.
Wobec tego Sąd nie mógł nałożyć na organ zobowiązania do wydania w określonym terminie decyzji rozstrzygającej wniosek o stwierdzenie nieważności wskazanych przez Skarżącego orzeczeń, gdyż zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 102 k.p.a. w czasie zawieszenia postępowania organ nie może podejmować żadnych czynności poza określonymi w tym przepisie.
W tej sytuacji skarga na bezczynność, w części dotyczącej zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, stała się bezprzedmiotowa co skutkuje umorzeniem postępowania sądowego w tej części.
Jednakże, co zostało wyżej wywiedzione, w dacie złożenia skargi organ pozostawał w bezczynności co obliguje Sąd, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., do stwierdzenia czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Okres bezczynności podlegający tej ocenie rozpoczyna się od daty wszczęcia postępowania administracyjnego do jego zawieszenia.
Jak wynika z akt administracyjnych w prowadzonym postępowaniu nie udało się odnaleźć akt spraw zakończonych kontrolowanymi obecnie decyzjami. Przedmiotowe decyzje znajdują się natomiast w aktach uwłaszczeniowych, w operacie szacunkowym stanowiącym podstawę do ustalenia opłat rocznych z tytułu prawa użytkowania wieczystego gruntu w decyzji Wojewody [...] z dnia [...].12.1996 r., zmienionej decyzją z dnia [...].10.1997 r. Powyższe akta zostały przekazane organowi przez Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa dopiero w dniu 11.03.2016 r. Postępowanie nieważnościowe prowadzone w odniesieniu do decyzji wywłaszczeniowej nie zostało zaś dotychczas ostatecznie zakończone.
Powyższe determinuje zdaniem Sadu ocenę, że bezczynność organu do czasu zawieszenia postępowania administracyjnego, co nastąpiło w dniu [...].05.2016 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 149 § 1a, art. 161 § 1 pkt 3 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.