Uzasadnienie
M.K. i B.H. pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Zarządzeniem z dnia 20 października 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżących – adw. L.S. do udzielenia informacji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżące wzywały organ do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli tak to Sąd zobowiązał pełnomocnika do nadesłania odpisu tego wezwania wraz z potwierdzeniem wysłania lub złożenia w organie. Jednocześnie wezwano organ do udzielenia informacji, w terminie 7 dni, czy skarżące przed wniesieniem skargi na bezczynność składały wezwanie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) powoływana dalej jako: "k.p.a.".
Pismem z dnia 2 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżących poinformował, że przed wniesieniem skargi na bezczynność M.K. i B.H. nie wzywały organu do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast pismem z dnia 9 listopada 2015 r. Minister wskazał, że przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżące nie składały wezwania, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu (która ma miejsce w niniejszej sprawie) – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skoro skarżącym przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia wezwania do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o usunięcie naruszenia prawa, z czego – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystały (vide: pisma z dnia 2 listopada 2015 r.– karta nr 25 i z dnia 9 listopada 2015 r. – karta nr 28), to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 powołanej ustawy.