Uzasadnienie
M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie niewydania decyzji dotyczącej nadania uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości w trybie określonym wart. 230 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261, poz. 2603 ze zm.).
W skardze z dnia 18 listopada 2005 r. M. S. wskazał, że wnioskiem z dnia 10 lutego 2000 r. zwrócił się do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości. Jednak Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy, stanowiska odnośnie wniosku nie zajęło również Ministerstwo Infrastruktury.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu i Budownictwa wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wniosek M. S. z dnia 10 lutego 2000 r. został na mocy § 3 pkt 1 porozumienia z dnia 21 kwietnia 1999 r. w sprawie organizowania postępowania kwalifikacyjnego związanego z nadawaniem uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości zawartego między Prezesem Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast a Polską Federacją [...], przekazany do w/w Federacji jako organizatora postępowań kwalifikacyjnych dla kandydatów na rzeczoznawców majątkowych. Federacja otrzymała przedmiotowe pismo w dniu 28 lutego 2000 r.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2000 r. Polska Federacja [...] zwróciła się do M. S. o uzupełnienie złożonych dokumentów wskazując na konieczność spełnienia wymogów określonych w art. 177 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Minister wskazał, że zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w piśmie Federacji z dnia 16 lutego 2006 r. w złożonych przez skarżącego dokumentach brak było
- - oświadczenia o posiadania pełnej zdolności do czynności prawnych;
- - dwóch fotografii;
- - dowodu dokonania opłaty egzaminacyjnej
Organ podniósł, że skarżący nie odpowiedział na pismo z dnia 4 kwietnia 2000 r. i do chwili obecnej nie kontaktował się z Ministerstwem Transportu i Budownictwa.
Jedynie pismem z dnia 30 września 2005 r. radca prawny A. S., przedstawiający się jako pełnomocnik skarżącego, wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury z pismem dotyczącym wniosku o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości. Organ wezwał w/w do złożenia pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego. Pismem z dnia 6 lutego 2006 r. zostało przesłane pełnomocnictwo noszące datę 10 stycznia 2006 r., organ uznał więc, że radca prawny A. S. nie miał umocowania do działania w imieniu skarżącego na dzień 30 września 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje także bezczynność organów, polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej.
Stosownie do art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Z akt sprawy wynika, że M. S. wraz z wnioskiem z dnia 10 lutego 2000 r. o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości przedłożył:
- 1) oświadczenie o niekaralności;
- 2) odpis dyplomu studiów wyższych;
- 3) kopię zaświadczenia o ukończeniu kursu specjalistycznego;
- 4) kopie pism Prezesa Sądu Wojewódzkiego w Katowicach w sprawie ustanowienia biegłym sądowym z zakresu szacowania nieruchomości;
- 5) kopię zaświadczenia o ukończeniu kursu uzupełniającego z zakresu szacowania nieruchomości;
- 6) 16 sztuk operatów szacunkowych wykonanych w ramach działalności biegłego sądowego.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2000 r. skarżący został wezwany przez Polską Federację [...] do uzupełnienia dokumentów dotyczących postępowania kwalifikacyjnego. W przedmiotowym piśmie skarżący nie został zgodnie z art. 64 § 2 pouczony, że braki powinny być usunięte w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarżący M. S. nie uzupełnił braków podania do 13 października 2004 roku włącznie, kiedy to posiadane przez Federację dokumenty zostały listem poleconym przekazane skarżącemu. Po otrzymaniu dokumentacji skarżący nie skontaktował się z Federacją.
Nieudzielając skarżącemu stosownego pouczenia organ naruszył zasadę ogólną udzielania przez organy prowadzące postępowanie informacji faktycznych i prawnych stronom zawartą w art. 9 kpa, który stanowi, że organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Organ naruszył również przepis art. 8 kpa, który zobowiązuje organy administracji publicznej do prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli.
Z treści wezwania Polskiej Federacji [...] z dnia 4.04.2000 r. wynika wprost, że nie spełnia ono wymogów określonych w art. 64 § 2 kpa odnośnie zakreślenia wnioskodawcy terminu do usunięcia braków oraz pouczenia o pozostawieniu podania bez rozpoznania w razie nieusunięci braków.
Należy mieć na uwadze, iż w sprawie niniejszej organ w żaden sposób nie rozpatrzył wniosku M. S. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu (...) w terminie przez siebie wskazanym.
Zdaniem Sądu, organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja ma miejsce.
Wezwanie wystosowane w trybie art. 64 par. 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników.
Organ co prawda wezwał skarżącego do usunięcia braków podania, ale nie zakreślił mu terminu na ich usunięcie oraz nie poinformował o skutkach nie usunięcia braków w terminie.
Odesłanie dokumentów po upływie ponad 4 lat od dnia złożenia podania w żadnym razie nie może być uznane za załatwienie sprawy.
W świetle powyższego zarzut bezczynności należało uznać za uzasadniony oraz na podstawie art. 149 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązać organ do rozpatrzenia wniosku M. S. z dnia 10 lutego 2000 roku o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości.