Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2019 r. A. B. i K. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] i [...] w W., oznaczonej jako "Osada we wsi W. nr dom. [...] gmin. [...], nr hip. [...].
Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. skarżący cofnęli skargę wyjaśniając w uzasadnieniu, ze ich zamiarem nie było wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu – Prezydenta W. w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi lecz uzyskanie stosownych informacji o stanie sprawy bezpośrednio z Biura Spraw Dekretowych W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302) (dalej: ppsa) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podkreślić należy, ze cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych. Strony wyjaśniły ponadto, że ich celem i zamiarem nie było wniesienie skargi do sądu, a jedynie uzyskanie informacji na temat przebiegu postępowania administracyjnego toczącego się przed Prezydentem W. Zważywszy zatem, że strony skutecznie skargę cofnęły, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.