Uzasadnienie
J. D., A. K., J. K., T. A., D. L., J. K., M. P., G. A., K. S., R. A., w skardze na bezczyczność Prezydenta [...], wnieśli o stwierdzenie bezczynności organu, które ma rażący charakter, o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od daty zwrotu akt administracyjnych, wymierzenie grzywny, przyznanie Skarżącym od organu sumy pieniężnej na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazali, że wnioskiem z [...] maja 2015 r. wystąpili o ustalenie odszkodowania za część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], działki ewidencyjne nr [...] z obrębu [...] oraz nr [...] z obrębu [...]. Wobec bezczynności organu w dniu [...] września 2015 r. skarżący wnieśli zażalenie do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie. Do dnia sporządzenia skargi na bezczynność wniosek o odszkodowanie nie został rozpoznany.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Z akt sprawy wynika, że wniosek o odszkodowanie za nieruchomość dekretową, stanowiącą obecnie działki ewidencyjne nr [...] z obrębu [...] oraz nr [...] z obrębu [...], wpłynął do organu w dniu [...] maja 2015 r. W dniu [...] września 2015 r. Skarżący wnieśli do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, zaś [...] kwietnia 2016 r. złożyli skargę na bezczynność. Już po wniesieniu skargi organ postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], zawiesił z urzędu postępowanie o przyznanie odszkodowania za część nieruchomości dekretowej objętej wnioskiem z [...] maja 2015 r. do czasu zakończenia postępowania w sprawie wniosku złożonego [...] września 1948 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego w trybie art. 7 dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.
Wynika z powyższych ustaleń, że do dnia wniesienia skargi organ nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie. Nie ulega więc wątpliwości, że w dacie złożenia skargi pozostawał w bezczynności, gdyż wbrew obowiązkom wynikającym z art. 35 § 1, 2 i 3 k.p.a. nie załatwił sprawy wniosku. Jednakże po wniesieniu skargi na bezczynność, postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r. organ zawiesił postępowanie w sprawie. Skutki zawieszenia postępowania administracyjnego są określone w art. 102 i 103 k.p.a. Zaś zgodnie z treścią art. 35 § 5 k.p.a. do terminów określonych w art. 35 k.p.a. nie wlicza się okresów zawieszenia postepowania.
Wobec tego Sąd nie mógł nałożyć na organ zobowiązania do wydania w określonym terminie decyzji rozstrzygającej wniosek o odszkodowanie, gdyż zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 102 k.p.a. w czasie zawieszenia postepowania organ nie może podejmować żadnych czynności poza określonymi w tym przepisie. W tej sytuacji skarga na bezczynność, w części dotyczącej zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, stała się bezprzedmiotowa, co skutkuje umorzeniem postepowania sądowego w tej części. Jednakże, co zostało wyżej wywiedzione, w dacie złożenia skargi organ pozostawał w bezczynności, co obliguje Sąd, stosownie do art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a., do stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ocenie tej podlega okres bezczynności od wszczęcia postepowania administracyjnego do jego zawieszenia. Sądu uznał, że bezczynność za ten okres czasu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Trzeba bowiem mieć na uwadze, że wniosek o odszkodowanie z [...] maja 2015 r. wpłynął do organu w czasie, gdy toczyło się (i nadal toczy się) postepowanie dekretowe z wniosku z [...] września 1948 r., który obejmował również działki, których dotyczy wniosek z [...] maja 2015 r. Dopóki wniosek dekretowy nie jest rozpoznany, organ nie może procedować w przedmiocie odszkodowania. Wniosek dekretowy z [...] września 1948 r. w części objętej wnioskiem o odszkodowanie, został cofnięty przez Skarżących pismem, które do organu wpłynęło [...] września 2015 r., a umorzenie postępowania dekretowego w części cofniętej nastąpiło dopiero w decyzji Prezydenta [...] z [...] kwietnia 2016 r., nr [...]. Tak więc dopiero po wydaniu tej decyzji organ mógł procedować w przedmiocie wniosku z [...] maja 2015 r. o odszkodowanie. Z tych względów Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Również i z tego powodu niezasadne jest żądanie skargi wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny, jak i przyznanie skarżącym od organu sumy pieniężnej, o jakiej stanowi art. 154 § 6 p.p.s.a. Żądania te są niezasadne także i z tego powodu, że postępowanie administracyjne jest zawieszone i organ żadnych czynności nie może w sprawie podejmować, a zarówno grzywna, jak i suma pieniężna z art. 154 § 6 p.p.s.a., stanowią dodatkowe dolegliwości, które mają na celu zmobilizowanie organu do załatwienia sprawy, a wobec zawieszenia postepowania ich zastosowanie nie mogłoby doprowadzić do uzyskania celu, jaki z nimi jest związany. Dlatego w tej części skarga podlega oddaleniu.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 149 § 1 zd. 2, 161 § 1 pkt 3, 151 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.