Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J. G., E. G. i A. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...].
Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowanie.
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżących wskazał, że omyłkowo w skardze wskazano na działkę nr [...] z obrębu [...], nie zaś jak powinno być [...].
Na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r. pełnomocnik skarżących wniósł o zawieszenie postępowania wobec wydania decyzji przez Prezydenta W. z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania o przyznanie własności czasowej – działka [...]. Jednocześnie wskazał, że popiera skargę w zakresie działki nr [...], zaś cofa skargę w odniesieniu do działki [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a., ale też z mocy art. 52 § 2 p.p.s.a, ograniczona - do skarg wniesionych po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zatem na rozstrzygnięcie podjęte w sprawie administracyjnej, przez organ drugiej instancji.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli takiego organu nie ma – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi co działki [...] z obrębu [...] nie wyczerpali środków zaskarżenia wynikających z treści art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący złożyli zażalenie datowane na dzień [...] r., jednakże z jego treści wynika, że dotyczyło ono działki nr [...] Z obrębu [...]. Późniejsze próby uzyskania sprostowania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r. poprzez zmianę oznaczenia działki pozostają bez wpływu na dopuszczalność niniejszej skargi, albowiem to wniesienie zażalenia w konkretnym postępowaniu determinuje wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 k.p.a. Nie było kwestionowanym przez pełnomocnika skarżących na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r., iż w odniesieniu do wniosku dotyczącego działki nr [...] takie zażalenie nie zostało wniesione.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania zaskarżenia na drodze administracyjnej. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem i odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Jednocześnie wobec cofnięcia skargi w zakresie bezczynności o rozpoznania wniosku skarżących dotyczącego odszkodowania za nieruchomość warszawską położoną przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 umorzył postępowanie stwierdzając, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.