Uzasadnienie
P. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 kwietnia 2015 r. o udostępnienie kopii akt sprawy o numerze [...].
Skarżący w treści skargi wskazał, że pismem z dnia 21 maja 2015 r. wezwał organ do zaprzestania naruszeń prawa.
Sąd pismem z dnia 6 lipca 2016 r. wezwał skarżącego do nadesłania pisma z dnia 21 maja 2015 r., którym wezwał Kolegium do zaprzestania naruszeń prawa wraz z dowodem złożenia przedmiotowego pisma w organie, celem wykazania, że został wyczerpany tryb do wniesienia skargi na bezczynność, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "ppsa" skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – dalej "kpa". Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby skarżący złożył takie wezwanie przed wniesieniem skargi do Sądu, a także nie nadesłał on tego wezwania pomimo wezwania Sądu z dnia 6 lipca 2016 r.
W tej sytuacji uznać należało, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego we wskazanym wcześniej art. 37 kpa.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd orzekł jak w postanowieniu.