Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Zatem w przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, to wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie M. L. wniósł w dniu 31 marca 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...] polegającą na nie wydaniu postanowienia o przekazaniu do organu właściwego zażalenia z dnia 16 stycznia 2004 r. na niezałatwienie przez Prezydenta W. wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] października 1998 r.
Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z treści skargi oraz z akt administracyjnych nadesłanych przez organ jednoznacznie wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wniósł zażalenia – w trybie art. 37 § 1 kpa – na bezczynność Wojewody [...] do organu wyższego stopnia.
Z powyższych względów skarga wniesiona do Sądu z pominięciem administracyjnego toku instancji jest niedopuszczalna, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.