Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 września 2014 r., pełnomocnik S. F. wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. o stwierdzenie nieważności decyzji.
Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało odebrane w dniu 2 grudnia 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 11).
Pomimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik skarżącej nie nadesłał pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako ppsa) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jeśli takiego brakuje, Sąd wzywa w trybie art. 49 § 1 ppsa do uzupełnienia braków formalnych. Zaś na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Pełnomocnik skarżącej pomimo odebrania wezwania nie uzupełnił braku formalnego i nie nadesłał pełnomocnictwa.
Ponadto Sąd zauważa, że zgodnie z art. 52 § 1 ppsa, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W niniejszej sprawie, wobec zarzutu przewlekłości Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w prowadzeniu postępowania, skarżącej przysługiwały środki przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. 2013 poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) tj. zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – co ma miejsce w niniejszej sprawie – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wskazane środki prawne, tj. zażalenie do organu wyższego stopnia lub wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, stanowią środki zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 ppsa, a więc dopiero po ich wyczerpaniu skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Tymczasem skarżąca i jej pełnomocnik nie wzywali organu do usunięcia naruszenia prawa i zamiast tego wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wobec powyższego nie można uznać, że zostały wyczerpane środki odwoławcze w postępowaniu, w konsekwencji czego skarga podlega odrzuceniu.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.