Uzasadnienie
J. C., K. C., M. C., Z. C. i Z. C. pismem z dnia 24 października 2013 r., uzupełnionym w dniu 31 stycznia 2014 r., wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (obecnie ul. [...]), hip. nr [...]. W skardze wskazano, że pomimo wydania przez Sąd wyroku z dnia 10 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 271/12 stwierdzającego bezczynność organu w niniejszej sprawie, organ do dnia dzisiejszego nie wydał decyzji kończącej postępowanie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] odmówił skarżącym przyznania odszkodowania za przedmiotowy grunt. Decyzja ta została jednak uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], a akta sprawy zwrócono do Urzędu W. w dniu 23 maja 2013 r. Z kolei w dniu 30 października 2013 r. pełnomocnik skarżących złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejną skargę na bezczynność organu w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia 6 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżących – adw. [...] zmodyfikował skargę wskazując, że w miejsce wniosku o stwierdzenie bezczynności organu, wnosi o stwierdzenie, iż postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było przez Prezydenta W. w sposób przewlekły. Pełnomocnik skarżących wniósł jednocześnie o stwierdzenie, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o ukaranie organu grzywną, mając na względzie ignorowanie wyroków Sądu.
Na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2014 r. adw. [...] ponownie zmodyfikował skargę wskazując, że dotyczy ona bezczynności organu, a nie przewlekłości postępowania. Wniósł jednocześnie o stwierdzenie, że bezczynność ta miała charakter rażący i o ukaranie organu grzywną.
Pełnomocnik Prezydenta W. wniósł o odrzucenie skargi, przy czym w przypadku bezczynności - z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, natomiast w przypadku przewlekłości - ze względu na niewyczerpanie trybu zażaleniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W niniejszej sprawie na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżących – J. C., K. C., M. C., Z. C. i Z. C., zmodyfikował złożoną skargę w ten sposób, że zaskarżył bezczynność Prezydenta W. w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (obecnie ul. [...]), hip. nr [...]. Wskazać jednak należy, że skarga dotycząca bezczynności tego samego organu w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku, złożona przez te same osoby, była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 271/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 30 listopada 2011 r. w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Okoliczność ta powoduje, zdaniem Sądu, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.