Uzasadnienie
- I. Stan faktyczny
- 1. P. G. (dalej powoływany jako: "skarżący") w pismem z dnia 21 maja 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 listopada 2007 r. o wypłatę odszkodowania za przejętą nieruchomość położoną w [...] – z tabeli likwidacyjnej [...] nr [...], stanowiącą działki oznaczone jako "[...]", "[...]" oraz "[...]".
Skarżący stwierdził, że organ nie podejmuje jakichkolwiek działań zmierzających bezpośrednio do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Ponadto wskazał, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], wyznaczył Prezydentowi [...] 3 miesięczny termin do wydania rozstrzygnięcia. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny i wyznaczenie niezwłocznego terminu na załatwienie sprawy.
- 2. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi.
- II. Uzasadnienie prawne
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
1. Skarga jest zasadna. Bezczynność organu w ramach postępowania o ustalenie odszkodowania ma doniosłe znaczenie, gdyż może prowadzić do naruszenia konstytucyjnej zasady prawa do słusznego odszkodowania, które powinno być wypłacone w rozsądnym terminie. Ponadto może prowadzić do naruszenia art. 1 Pierwszego Protokołu do Konwencji Praw Człowieka i Obywatela (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175/1 ze zm.). Jak wskazuje Trybunał Praw Człowieka w swoim orzecznictwie, ekwiwalentność odszkodowania może zostać zaburzona poprzez nieuzasadnione opóźnienie w jego wypłacie (vide: Almeida Garrett, Mascarenhas Falcão i inni przeciwko Portugali, nr 29813/96 and 30229/96, § 54, ECHR 2000-I). Nieuzasadnione opóźnienia w wypłacie odszkodowania z tytułu przejęcia nieruchomości prowadzi do zwiększenia szkody majątkowej osób, którym przejęto nieruchomości, stawiając ich w pozycji niepewności prawnej (Akkus v. Turkey, 9 July 1997, § 29, Reports 1997-V). Przy tym opóźnienia spowodowane złożonym charakterem sprawy nie mogą usprawiedliwiać opóźnienia, które przekracza granice racjonalności (patrz wyrok Trybunału z dnia 27 lipca 2010 r. Czajkowska przeciwko Polsce skarga nr 15952/09).
2. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.
3. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...], a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 Ppsa, a więc zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie. Poza sporem jest bowiem, że Prezydent [...] nie rozpoznał wniosku skarżącego o ustalenie odszkodowania i nadal pozostaje w zwłoce.
4. Wobec powyższego zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowych obowiązków, w szczególności pomimo upływu ustawowego terminu określonego art. 35 § 1 Kpa nie zakończył postępowania. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zasadność skargi oraz zobowiązał Prezydenta do rozpatrzenia wniosku w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nie doszło bowiem do szczególnej sytuacji lekceważenia strony przez organ, która była powiadamiana o terminach załatwienia sprawy. Dodatkowo Sąd na podstawie art. 149 § 2 Ppsa orzekł o wymierzeniu organowi grzywny w kwocie 500 zł. Zdaniem Sądu, istniejący w niniejszej sprawie czas trwania stanu bezczynności Prezydenta [...] w załatwieniu sprawy uzasadniał zastosowanie przez Sąd dodatkowej sankcji poprzez wymierzenie temu organowi grzywny w wysokości 500 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 Ppsa