Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 listopada 2013 t. (data nadania przesyłki pocztowej) P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wniosek o wydanie zaświadczenia o korzystaniu przez żonę skarżącego ze świadczeń ze świadczeń z pomocy społecznej. W uzasadnieniu skargi P. S. wskazał, że kilkakrotnie zwracał się do organu o wydanie ww. zaświadczenia, gdyż zobowiązał go do tego sąd penitencjarny. Podniósł, że jest najemcą lokalu, w którym zamieszkuje wraz ze swoją żoną oraz córką, jednak przebywa obecnie w zakładzie karnym. Wskazał, że ww. zaświadczenie zostało wydawane jego żonie a nie jemu, co blokuje rozpoznanie sprawy przez sąd penitencjarny.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że P. S. w ciągu pięciu ostatnich miesięcy skierował do Ośrodka [...] pisma i wniosków, dotyczących przeróżnych kwestii włącznie zapytaniem czy "[...]". Organ wskazał, że na każde z tych pism skarżący otrzymał odpowiedź, ostatnie z nich zostało przesłane [...] listopada 2013 r. Wyjaśnił przy tym, ze na skutek tych wniosków wydane zostały ponadto dwie decyzji, które następnie zostały utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Zdaniem organu działania skarżącego są próbą wymuszenia informacji i świadczeń, do których otrzymywania nie jest uprawniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie natomiast do treści przepis art. 149 ppsa Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z jej treści wynika bowiem, że jej przedmiotem jest nienależyte wykonywanie zadań przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. To zaś oznacza, że wolą skarżącego było skierowanie skargi w trybie art. 227 kodeksu postepowania administracyjnego, zgodnie z którym przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi te składa się natomiast do właściwych organów (art. 228 kpa). Organy właściwe do rozpatrywania tych spraw wymienione zostały natomiast w przepisie art. 229 kodeksu. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie został wymieniony w tym przepisie jako "organ" właściwy do rozpatrywania takich skarg.
Ponadto przedmiotowa skarga nie mieści się w katalogu skarg wymienionych w przytoczonym wyżej przepisie art. 3 § 1 i 2 ppsa. Skoro zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie, nie dotyczy żadnego z przypadków określonych w w/w przepisie, uznać należało, że sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w przedmiotowej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.