Uzasadnienie
P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 1 grudnia 2015 r., uzupełnioną pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 października 2015 r. o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy [...]. W treści skargi wskazał, że pismem z dnia 28 listopada 2015 r. wezwał Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa.
Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do nadesłania skierowanego do organu wezwania z dnia 28 listopada 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa, bowiem w nadesłanych przez organ aktach administracyjnych sprawy brak było takiego wezwania, które dotyczyło rozpoznania wniosku z dnia 28 października 2015 r. o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy [...].
Skarżący przy piśmie z dnia 5 sierpnia 2016 r. nadesłał pismo z dnia 28 listopada 2015 r. stanowiące wezwanie do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa dotyczące "wniosków z dnia 28 października 2015 r. o sprostowanie błędów pisarskich, stwierdzenie nieważności, wygaszenie, wyjaśnienie wątpliwości co do treści, wznowienia postępowań w różnych orzeczeniach wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny.
W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Przedmiotowa skarga dotyczy nierozpoznania przez Kolegium wniosku z dnia 28 października 2015 r. o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy [...]. Skarżący przed wniesieniem skargi winien wezwać Kolegium do usunięcia naruszenia prawa w sprawie rozpoznania tego konkretnego wniosku. Skarżący przed złożeniem przedmiotowej skargi skierował do Kolegium pisma z dnia 27 i 28 listopada 2015 r. stanowiące wezwania do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa dotyczące "wniosków z dnia 28 października 2015 r. o sprostowanie błędów pisarskich, stwierdzenie nieważności, wygaszenie, wyjaśnienie wątpliwości co do treści, wznowienia postępowań w różnych orzeczeniach wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]". Wezwania te nie obejmowały złożonego w dniu 28 października 2015 r. wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy [...].
Z powyższego wynika, że przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność, skarżący nie wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę skarżącą środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.