Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 października 2014 r. A. W., A. W., D. L., D. S., E. W., J. B., J. L., J. S., M.W., M. F., M. F., Zgromadzenia [...] w W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w sprawie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] kwietnia 1952 r., nr [...] odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy Al. [...] w części gruntu nieruchomości [...] położonej przy Al. [...] w części gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł jej oddalenie i wskazał, że sprawy rozpatrywane są według kolejności wpływu.
Podczas rozprawy sądowej w dniu 22 stycznia 2015 r. pełnomocnik organu przedłożył do protokołu odpis decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz postanowienia z dnia [...] stycznia 2015 r. i wskazał, że rozstrzygnięcia te wyczerpują całość wniosku skarżących. Jak wynika z protokołu z rozprawy pełnomocnik skarżących, po zapoznaniu się z ww. orzeczeniami organu, cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.