Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 lutego 2012 r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za część nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] [...], ozn. hip. jako "Nieruchomość [...]" o pow. [...] m2.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia 24 września 2009 r. skarżący wystąpił do Urzędu m. [...] o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa.
Pismem z dnia 12 lipca 2011 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta [....] sprawy w terminie.
W związku ze złożonym zażaleniem, Urząd m. [....] pismem z dnia 16 sierpnia 2011 r. wystąpił do Sądu Apelacyjnego w Warszawie o wypożyczenie akt administracyjnych sprawy celem ich skopiowania.
Jednocześnie pismem z dnia 16 sierpnia 2011 r. organ poinformował pełnomocnika skarżącego o przewidywanym terminie rozpatrzenia wniosku do dnia 31 grudnia 2011 r.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., nr [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia postanowienia.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący wskazał, że postępowanie w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość toczy się od ponad 2 lat. Pomimo tego i mimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] terminu rozpoznania sprawy, organ nie wydał decyzji rozpatrującej wniosek skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismem z dnia 6 marca 2012 r. wystąpiono do Sądu Okręgowego o przesłanie akt ww. nieruchomości i jednocześnie poinformowano pełnomocnika skarżącego o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie jej zakończenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływana dalej jako "P.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent [...] od dnia 28 września 2009 r., kiedy wpłynął do organu wniosek skarżącego z dnia 24 września 2009 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Od momentu złożenia ww. wniosku minęło więc 2,5 roku.
Zważyć przy tym należy, że jak wynika z akt sprawy pierwsze czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji w przedmiocie odszkodowania, organ podjął dopiero w dniu 16 sierpnia 2011 r., a zatem prawie 2 lata od otrzymania wniosku skarżącego. Powyższe z kolei nastąpiło na skutek złożonego przez J. P. zażalenia na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy w terminie. Wtedy też wystosowano do skarżącego pierwsze pismo informujące o przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Kolejne i ostatnie takie pismo wystosowano natomiast w dniu 6 marca 2012 r., a to na skutek wniesionej skargi na bezczynność.
Wskazać przy tym należy, że bez znaczenia dla oceny bezczynności organu ma fakt, iż akta administracyjne sprawy znajdowały się w sądzie powszechnym. Jest to przeszkoda usuwalna, albowiem w takiej sytuacji Urząd m. [...] powinien wystąpić do sądu, przed którym toczy się postępowanie, z wnioskiem o wypożyczenie akt administracyjnych, w celu niezwłocznego rozpoznania sprawy lub też ich skopiowania, co w niniejszej sprawie uczyniono, jednakże dopiero w sierpniu 2011 r.
W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] [....] uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także w sposób rażący naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ nie wykazał bowiem, aby od dnia 28 września 2009 r. do dnia 16 sierpnia 2011 r. podjął jakiekolwiek czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia niezbędnej dokumentacji, a tym bardziej do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek, czym rażąco naruszył przepis art. 35 kpa. Nie dochował również obowiązku zawiadamiania stron o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy, czym z kolei rażąco naruszył przepis art. 36 kpa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.