Uzasadnienie
P. S., M. L. i D. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie załatwienia sprawy o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] (dawna ul. [...]), oznaczonej nr hip. [...]. W skardze wnieśli o: 1) uwzględnienie skargi;
- 2) nakazanie organowi rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania w terminie wyznaczonym przez Sąd;
- 3) zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych. W uzasadnieniu podnieśli, że przed Prezydentem W. toczy się postępowanie wszczęte wnioskiem spadkobiercy byłych właścicieli z dnia 18 lipca 2012 r. w sprawie dotyczącej przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (dawna ul. [...]) oznaczonej nr hip. [...]. W piśmie z dnia 20 września 2012 r. zostało złożone zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Organ przekazał Wojewodzie [...] zażalenie wraz z aktami sprawy przy piśmie z dnia 10 października 2012 r., a ponadto pismem z tej samej daty poinformował strony o niedotrzymaniu terminu i wyznaczył nowy termin na jej załatwienie na dzień 31 sierpnia 2012 r.
W dniu [...] października 2012 r. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] uznał zażalenie za zasadne i wyznaczył Prezydentowi W. termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia postanowienia. Wojewoda [...] podkreślił, że wyznaczenia terminu załatwienia sprawy pismem z dnia 10 października 2012 r. nie można traktować jako wypełnienia dyspozycji zawartej w art. 36 Kpa albowiem w dacie złożenia zażalenia na bezczynność (20 września 2012 r.) organ pozostawał w bezczynności. Pomimo zgromadzenia przez organ wszystkich dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku i wydania decyzji przedmiotowa decyzja nie została wydana, ani w terminie określonym w Kpa, ani później w postanowieniu Wojewody [...], jak również w terminie zakreślonym przez sam organ.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) – zwanej dalej "ugn". Ze względu na złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. W przedmiotowej sprawie konieczne będzie również wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość tej nieruchomości. W piśmie z dnia 13 lutego 2013 r. pełnomocnik stron prowadzonego postępowania poinformowany został o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego w postanowieniu Wojewody [...] oraz o tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone do dnia 31 maja 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Rację mają skarżący twierdząc, że w sprawie o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (dawnej ul. [...]), oznaczoną nr hip. [...] Prezydent W. pozostaje w bezczynności. Z akt sprawy wynika bowiem, że wniosek P. S., M. L. i D. Z. wpłynął do organu w dniu 18 lipca 2012 r. i mimo, że maksymalny termin na załatwienie sprawy administracyjnej wynosi 2 miesiące (art. 35 § 3 Kpa) przedmiotowa sprawa nadal pozostaje w toku.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie można jednak postawić organowi zarzutu, że pozostaje w bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. Odnosząc się do tego zagadnienia zacząć należy od tego, że na mocy art. 14 pkt 2 w zw. z art. 16 i 17 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. Nr 34, poz.173) uległ zmianie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Od dnia 17 maja 2011 r. wojewódzkie sądy administracyjne obowiązane są ocenić jaki charakter ma stwierdzona w sprawie bezczynność organu. Kwalifikacja prawna istniejącego w danej sprawie stanu bezczynności obejmuje tylko okres działalności organu od dnia 17 maja 2011 r. (od momentu wprowadzenia do przepisu art. 149 Ppsa obowiązku stwierdzania w wydanym wyroku, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa) do dnia orzekania przez Sąd.
Oceniając w powyższym okresie działalność Prezydenta W. trzeba wskazać, że organ podejmuje czynności procesowe, mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nie jest zupełnie bezczynny. Prezydent W. pismem z dnia 3 września 2012 r. wystąpił do Wydziału Architektury i Budownictwa Dzielnicy [...] o dokumentację potwierdzającą realizację inwestycji budowlanej na przedmiotowym gruncie. W piśmie z dnia 10 października 2012 r. organ sporządził informację, że z uwagi na konieczność zgromadzenia dokumentacji i znaczną ilość spraw odszkodowawczych nie był w stanie załatwić sprawy w terminie z art. 35 Kpa. W piśmie zawarł informację, że postępowanie w sprawie zostanie zakończone do dnia 28 lutego 2013 r. W piśmie z tej samej daty Prezydent W. Wystąpił do Wydziału Infrastruktury Dzielnicy [...] i Zarządu Dróg Miejskich o dokumentację dotyczącą realizacji ul. [...] na części gruntu dekretowego.
W piśmie z dnia 13 lutego 2013 r. organ sporządził informację, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy i znaczną ilość spraw odszkodowawczych nie był w stanie załatwić sprawy w terminie dodatkowym wyznaczonym przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] października 2012 r., nr [...]. W piśmie zawarł informację, że postępowanie w sprawie zostanie zakończone do dnia 31 maja 2013 r.
Z powyższego wynika, że Prezydent W. podejmuje czynności mające na celu wyjaśnienie przesłanek przyznania odszkodowania z art. 215 ust. 2 ugn i choć jest bezczynny, bo jego działalność przekracza ustawowe terminy załatwienia sprawy wynikający z art. 35 § 3 Kpa, nowy termin wyznaczony przez organ w trybie art. 36 § 1 i dodatkowy termin na załatwienie sprawy z art. 37 § 1, wyznaczony przez Wojewodę [...], to jednak nie jest to bezczynność o charakterze rażącym.
Sąd uznał, że w sprawie o przyznanie odszkodowania z art. 215 ugn celowe jest wyznaczenie organowi terminu 2 miesięcy na załatwienie sprawy, liczonego od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, ponieważ tego rodzaju sprawy mają charakter szczególnie skomplikowany. Jeżeli okaże się, że wniosek o przyznanie odszkodowania jest zasadny, czego w tej sprawie Sąd nie może przesądzić, to zajdzie potrzeba zlecenia biegłemu rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego, z którym strony mają prawo się zapoznać.
Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).