Uzasadnienie
A. K., reprezentowana przez adwokata, pismem z dnia [...] lutego 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza [...] w wykonaniu uchwały Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [..] grudnia 2018 r. w sprawie nabycia do zasobu nieruchomości Gminy [...] prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w [...] oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka ewidencyjna numer [...] z obrębu [...] i wypłaty odszkodowania za wydzieloną część ww. nieruchomości, tj. działkę o nr ew. [...] objętą księgą wieczystą numer [....], której udziały po [...] każde z nich należą do A. K. i T. O. Odpowiadając na skargę Burmistrz [...] wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...], zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. poz. [...], część działki ewidencyjnej nr [...] przeznaczona jest pod drogę dojazdową oznaczoną symbolem [...]. Droga ta będzie pełnić funkcję drogi publicznej.
Podział przedmiotowej działki został wykonany z urzędu z uwagi na realizację celu publicznego, jakim jest wydzielenie gruntu pod drogę oznaczoną symbolem [...]. Burmistrz [...] prawomocną decyzją nr [...] z dnia [,,,] sierpnia 2018 r. dokonał podziału dz. ew. nr [...] z obrębu [...] na działki nr [...] o pow. [...] oraz nr [...] o pow. [...] ha. Następnie została podjęta uchwała Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w sprawie nabycia do zasobu nieruchomości Gminy [...] prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w [...] oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka ewidencyjna numer [...] z obrębu [...]. W dniu [...] stycznia 2019 r. została podjęta uchwała Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. w sprawie uchwały budżetowej Gminy [...] na rok 2019, w którym zarezerwowano środki finansowe na wykupy nieruchomości. Gmina [...] zamierza nabyć przedmiotową nieruchomość w bieżącym roku zgodnie z podjętą uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] grudnia 2018 r.
Burmistrz wskazał, że obecnie nie toczy się żadne postępowanie administracyjne odnośnie działki ewidencyjnej numer [...] z obrębu [...]. Ponadto podniósł, iż zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może żądać od gminy wykupienia nieruchomości lub jej części. Stosownie do art. 37 ust. 10 tej ustawy spory w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5 rozstrzygają sądy powszechne, wobec czego niniejsza skarga, zdaniem organu, powinna podlegać odrzuceniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., powołana dalej jako: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ustawy. Kontrola obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo istnienia obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a i tych aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie – jak wskazał organ – nie toczy się żadne postępowanie administracyjne dotyczące działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]. Skarżąca domaga się natomiast od organu wykonania uchwały Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [....] grudnia 2018 r. w sprawie nabycia do zasobu nieruchomości Gminy [...] prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w [...] oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka ewidencyjna numer [,,,] z obrębu [...] oraz wykupu ww. nieruchomości gruntowej. Żądanie to jednakże nie mieści się w kategorii spraw podlegających kontroli przez sądy administracyjne, do której mają zastosowanie przepisy art. 3 § 2 P.p.s.a., jak również nie jest sprawą z art. 3 § 3 P.p.s.a. W konsekwencji czego przedmiotowa skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Żądanie skarżącej ma w istocie charakter cywilny. Według art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.
Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.) jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może żądać od gminy wykupienia nieruchomości lub jej części. Przy czym zgodnie z art. 37 ust. 10 ww. ustawy spory w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5 rozstrzygają sądy powszechne.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.