Uzasadnienie
S. R. (dalej jako "skarżący") pismem z 12 lutego 2020 r. (data prezentaty), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju (dalej jako "organ") polegającą na nierozpoznaniu jego skargi na "niepodjęcie skutecznej interwencji" w sprawie "uporczywej odmowy usunięcia błędów z kontroli [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismem z [...] marca 2019 r. zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia jego skargi z [...] grudnia 2018 r. i uznaniu jej za niezasadną.
Zarządzeniem z 4 listopada 2020 r. Sąd zobowiązał skarżącego do udzielenia informacji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi występował do organu z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a."
Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie, mimo że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z 12 listopada 2020 r., powtórne awizo z 20 listopada 2020 r. – nie została podjęta i zwrócona w dniu 30 listopada 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem Sądu przesyłkę tę awizowano w sposób prawidłowy, a tym samym należało uznać ją za doręczoną z dniem 26 listopada 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący wystąpił – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu, do Głównego Geodety Kraju z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W takiej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność ww. organu, uznać należało za niedopuszczalne.
Zauważyć ponadto należy, że jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu polegająca na nierozpoznaniu skargi skarżącego z [...]grudnia 2018 r. na nadużycia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie [...].
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że powyższa skarga, zgodnie z ustnymi wyjaśnieniami złożonymi przez skarżącego do protokołu spotkania w siedzibie organu w dniu [...] grudnia 2018 r., zakwalifikowana została zgodnie z jej treścią, jako skarga na sposób załatwienia sprawy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego i rozpatrzona w trybie Rozdziału 2 Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ zauważył również, co znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych, że pismem z [...] marca 2019 r. zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia jego skargi i uznaniu jej za niezasadną.
W ocenie Sądu zarówno dotychczasowy przebieg postępowania jak i zarzuty podnoszone przez skarżącego dają podstawę do przyjęcia, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy skargi o jakiej mowa w art. 227 i następne K.p.a.
Zgodnie z art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 948/06, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1110/04; https://cbois.nsa.gov.pl). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Co więcej, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Skoro wniesiona skarga nie została poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a., a ponadto dotyczy działania organu w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie określonym w dziale VIII K.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencj.
- - ---------------------- 3