Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 listopada 2007 r., sygn. akt I SAB/Wa 70/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Iwona Owsińska- Gwiazda przewodniczący
Asesor WSA Agnieszka Miernik
Asesor WSA Przemysław Żmich sprawozdawca
Izabela Kowalczyk protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 26 listopada 2007 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia.

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić skargę,
  2. 2. zwrócić skarżącemu J. P. wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych z kasy - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Uzasadnienie

J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego równoważność dyplomu wydanego w dniu [...] lipca 1990 r. przez [...] Uniwersytet [...] stwierdzającego odbycie studiów wyższych w latach 1987-1990, z polskim dyplomem ukończenia wyższych studiów prawniczych. W skardze wniósł o zobowiązanie w trybie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Biura do wydania zaświadczenia potwierdzającego równoważność uzyskanego za granicą wykształcenia w trybie art. 217 KPA. W uzasadnieniu podniósł, że mimo składanych w dniu 25 stycznia 2001 r., 1 grudnia 2005 r., 3 stycznia 2007 r. wniosków o wydanie zaświadczenia potwierdzającego uzyskanie wyższego wykształcenia za granicą wraz z dokumentacją przetłumaczoną na język polski.

Zdaniem skarżącego Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej, jako organ administracji zobowiązany do stosowania obowiązujących norm prawnych, nie załatwiło tego wniosku, przez co w sposób złośliwy i uporczywy ograniczyło i naruszyło konstytucyjne prawa obywatelskie oraz przepisy art. 7-9 KPA.

W odpowiedzi na skargę Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej wniosło o jej odrzucenie zarzucając skarżącemu niewyczerpanie środków zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie, poprzez zaskarżenie działań Biura do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Poza tym Biuro podniosło, że złożona w sprawie skarga jest całkowicie bezzasadna, ponieważ Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej jest państwową jednostką budżetową podległą Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Do kompetencji Biura należy między innymi opiniowanie równoważności dyplomów wydanych za granicą z ich polskimi odpowiednikami, zgodnie z zasadami określonymi w umowach międzynarodowych. Poza tym osoby zainteresowane potwierdzeniem uznania w Polsce zagranicznego dyplomu zwracają się do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za pośrednictwem Biura, które każdorazowo opiniuje możliwość wydania zaświadczenia.

Odnosząc się do meritum sprawy Biuro wskazało, że w dniu 9 stycznia 2007 r. poinformowało skarżącego, że nie jest możliwe wydanie opinii w kwestii uznania przedłożonego przez niego duplikatu dyplomu, ponieważ prawomocnym wyrokiem sądu uznano oskarżonego J. P. winnym zarzucanego mu czynu, tj. posługiwania się sfałszowanym dyplomem o ukończeniu studiów na [...] Uniwersytecie [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga złożona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność, gdy organ w ustawowym terminie nie wydaje: 1) decyzji administracyjnej;

  1. 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty;
  2. 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  3. 4) innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach.

Z powyższego przepisu wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlega bezczynność jakiegokolwiek podmiotu instytucjonalnego, lecz tylko bezczynność organu administracji publicznej.

W sprawach dotyczących uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą za równorzędne z dyplomami uzyskiwanymi w kraju podstawę materialnoprawną stanowią przepisy art. 192 ust. 2-4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) oraz wydane na podstawie art. 192 ust. 4 tej ustawy rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 24 lutego 2006 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą (Dz. U. Nr 37, poz. 255).

Organem administracji publicznej rzeczowo właściwym w sprawach tego rodzaju, regulowanych umowami międzynarodowymi, jest Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kierujący działem administracji szkolnictwo wyższe, co wynika z § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Dz. U. Nr 131, poz. 912). Do zakresu działania Ministra należy więc również wydawanie zaświadczeń, na podstawie art. 217 KPA, celem potwierdzenia na wniosek zainteresowanego stanu prawnego, o którym mowa w art. 192 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym.

W sytuacji, gdy Minister mimo upływu 7 dni, od złożenia wniosku nie wydaje postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia lub o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o jego wydanie, stronie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Za niedopuszczalną należało więc uznać skargę J.P. na bezczynność Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej, które, po pierwsze - nie jest organem administracji publicznej, lecz państwową jednostką organizacyjną mającą status jednostki budżetowej, podległą Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego, po drugie - nie wydaje zaświadczeń i postanowień w zakresie uznawalności dyplomów ukończenia studiów wyższych, lecz pełni funkcję jednostki fachowej w tych sprawach, której zadaniem jest m. in. przygotowywanie i opiniowanie projektów aktów prawnych o uznawaniu dyplomów ukończenia studiów wyższych, udzielanie informacji na temat uznawalności dyplomów, wydawanie opinii na temat dyplomów uzyskanych za granicą oraz przyjmowanie wniosków do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego o wydanie zaświadczenia o równorzędności dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą z odpowiednimi dyplomami uzyskiwanymi w Polsce (§ 1 ust. 1, § 2 ust. 2 pkt 1,2,4,8-10 zarządzenia Nr 16 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 listopada 1998 r. w sprawie powołania Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej (Dz. Urz. MEN Nr 7, poz. 37 ze zm.).

Na działalność Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej przysługuje skarżącemu prawo wniesienia do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego skargi powszechnej, o której mowa w art. 227 w związku z art. 229 pkt 7 KPA, dlatego też Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.