Uzasadnienie
P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wniosku o wygaszenie orzeczenia [...].
W piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona.
Wniosek P. S. o przyznanie prawa pomocy należało rozpatrzyć odmownie, gdyż w dacie wniesienia skargi na bezczynność w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku, tj. [...] kwietnia 2015 r., (data prezentaty organu) wniosek o wygaszenie orzeczenia [...] został przez organ rozpoznany postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], które zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] kwietnia 2015 r. Nastąpiło to zatem przed złożeniem skargi na bezczynność. Z tego też względu przedmiotowa skarga jest oczywiście bezzasadna, a prawo pomocy skarżącemu nie przysługuje.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 247 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.