Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. (17 lipca 2016 r. – data wpływu do Sądu) P. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o uzupełnienie pouczenia w orzeczeniu Kolegium nr [...].
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia i zaprzestania naruszeń prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "ppsa" skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 kpa. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa sąd odrzuca skargę postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Podkreślenia wymaga, że wyczerpanie przez skarżącego trybu określonego w art. 37 § 1 kpa poprzez uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu. Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem powołanej na wstępie skargi skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 kpa, co czyni skargę niedopuszczalną. Z tej przyczyny skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.