Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 marca 2008 r. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania Wójta Gminy Z. od decyzji Starosty R. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu A. i M. małż. S. i ustaleniu na ich rzecz odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości położone w J., oznaczone w ewidencji gruntów jako działki nr [...] oraz nr [...].
Wezwaniem z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt I SAB/Wa 71/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał M. S. do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni czy w związku z bezczynnością Wojewody [...] w sprawie objętej skargą, wnosił on w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 9 czerwca 2008 r., skarżący poinformował, iż wielokrotnie od stycznia 2008 r. do chwili obecnej przekazywał pisma ze skargami na bezczynność Wojewody zarówno do Wojewody jak i Ministra. Jeśli Wojewoda czuł się niewłaściwym do załatwienia skargi na bezczynność lub jej nie załatwił- zobowiązany był trybie art. 65 § 1 k.p.a. przekazać sprawę do rozpoznania właściwemu organowi w tym przypadku Ministrowi. Ponadto skarżący wskazał, iż o sprawie i jej istocie oraz bezczynności organów wiedzą zarówno Wojewoda jak i Minister o czym świadczy kierowana do skarżącego oraz Sądu korespondencja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga M. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, polegającą na niezajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w przypisanej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej skarżący, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Starosty R. z dnia [...] stycznia 2008 r. nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (Ministra Infrastruktury). Wynika to zarówno z akt administracyjnych sprawy, treści skargi jak również wyjaśnień M. S. zawartych w piśmie z dnia 9 czerwca 2008 r. Wniesienie zaś skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności.
W tym stanie sprawy, wobec niedopuszczalności skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.