Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wniosła M. R. na bezczynność Wojewody [...] w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta O. z dnia [...] maja 1980 r. nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w S. M., oznaczonej nr [...], o powierzchni [...] ha.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że – przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu - skarżąca nie wnosiła w niniejszej zażalenia w trybie przepisu art. 37§ 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej poprzez m. in. rozpoznawanie skarg na bezczynność organu.
Warunkiem jednak wniesienia skargi do sądu jest wyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W myśl przepisu natomiast art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w określonym terminie stronie służy zażalenie do organu administracji państwowej wyższego stopnia.
Zatem zażalenie wnoszone w tym trybie jest rodzajem środka zaskarżenia w sytuacji gdy organ orzekający w sprawie pozostaje bezczynnym.
Nadmienić wypada, że okoliczność, iż skarżąca nie skorzystała - przed wniesieniem skargi do Sądu - z możliwości jakie stwarzał jej w/w przepis nie była w sprawie kwestionowana. Świadczyła o tym nie tylko treść akt administracyjnych, ale fakt ten został także przyznany przez jej pełnomocnika na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając skargę za niedopuszczalną – orzekł jak w sentencji.