Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 listopada 2014 r. K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. orzekającej o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa gruntów rolnych położonych we wsi O., oznaczonych jako pgr. [...] i [...]. W skardze zarzuciła organowi naruszenie art. 35 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego i wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w dniu 12 czerwca 2014 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
Odpowiadając na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyjaśnił, że pomimo faktu, że decyzja Wojewody [...] wydana została dnia [...] grudnia 2013 r., a odwołanie od niej wniesione zostało w terminie pismem z dnia 18 grudnia 2013 r., to organ otrzymał akta sprawy dopiero pod koniec lipca. Sytuacja ta spowodowana była wniesieniem przez strony skargi do Sądu na działanie Wojewody [...], a co się z tym wiąże przesłanie akt administracyjnych do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Wyjaśnił poza tym, że pismem z dnia [...] lipca 2014 r. poinformował strony postępowania o opóźnieniu w załatwieniu sprawy i jego przyczynach oraz przewidywanym terminie jej rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako "ppsa", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przede wszystkim wyjaśnić należy, że zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z dnia 5 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie przewlekłości postępowania obejmować będzie zatem opieszałe i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy.
Wskazania przy tym wymaga jednocześnie, że przewlekłość postępowania jest stanem sprawy, którego zaistnienie Sąd ocenia bez względu na to, czy organ podjął, dalsze czynności w sprawie, uwzględniając stan sprawy istniejący w dniu orzekania.
Zgodnie z art. 149 ppsa Sąd uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, do dnia wyrokowania przez Sąd, nie wydał żadnego rozstrzygnięcia, co skutkować musiało zastosowaniem ww. przepisu art. 149 ppsa i zobowiązaniem organu do rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...]. Zobowiązując zaś organ do powyższego, Sąd uznał, iż dwumiesięczny termin na załatwienie niniejszej sprawy jest okresem wystarczającym do jej zakończenia.
Analizując natomiast zgromadzony w aktach administracyjnych sprawy materiał dowodowy Sąd uznał, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ocena taka wynika przede wszystkim z faktu, że - jak wskazał Minister w odpowiedzi na skargę – organ faktycznie otrzymał akta przedmiotowej sprawy dopiero w lipcu 2014 r. Jednocześnie jak wynika z materiału dokumentacyjnego organ informował strony o przyczynach niedochowania terminu załatwienia sprawy wskazując terminy jej zakończenia (vide pismo z dnia [...] maja 2014 r. i pismo z dnia [...] lipca 2014 r.).
Oceniając zaistniałą w sprawie przewlekłość Sąd wziął również pod uwagę charakter sprawy oraz wydanej w trybie nadzorczym decyzji, która podlega kontroli Ministra Rolnictwa w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 i art. 120 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.