Uzasadnienie
A. Z., M. R., A. C., M. Z., W. G., N. V., J. F., M. G., E. P. pismem z dnia [...] lutego 2015 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] (ul. [...]). W skardze podnieśli, że sprawa niniejsza toczy się od ponad roku. Ponadto Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] wyznaczył organowi dodatkowy termin na załatwienie sprawy wynoszący 4 miesiące od daty doręczenia postanowienia. Termin ten nie został jednak dochowany.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...]wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że pełnomocnik stron został poinformowany o tym, że z uwagi na analizę zgromadzonej dokumentacji, nie było możliwe wydanie decyzji w sprawie o odszkodowanie w terminie wyznaczonym przez Wojewodę [...] oraz o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia 31 marca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2013 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską położoną przy dawnej ul. [...] ([...]), w określonym terminie.
Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
23) – dalej "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy dawnej ul. [...] w W., Prezydent [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia złożenia wniosku do dnia wyrokowania, pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. dodatkowego terminu na załatwienie niniejszej sprawy, Prezydent nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
Powyższe uzasadnia uwzględnienie skargi na bezczynność Prezydenta [...], bowiem organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył wniosku, czym naruszył postanowienia przepisu art. 35 § 1 i 3 kpa i korespondujący z nim art.12 § 1 i 2 kpa.
Uwzględniając skargę Sąd uznał ponadto, że zaistniała w niniejszej sprawie bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jak wynika bowiem z przekazanych przy odpowiedzi na skargę akt sprawy pierwszą i zarazem jedyną czynnością jaką Prezydent [...] podjął w sprawie było poinformowanie pismem z dnia 28 października 2015 r. (tj. dwa lata po wpłynięciu wniosku do organu) pełnomocnika skarżących o niedotrzymaniu terminu załatwienia sprawy oraz wyznaczeniu daty jej zakończenia do dnia 31 marca 2016 r. Postepowanie takie w ocenie Sądu jest niedopuszczalne i skutkować musiało orzeczeniem rażącego naruszenia prawa.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin czterech miesięcy, od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ppsa orzekł, jak w wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.