Uzasadnienie
H. W. (Skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu, Prezydenta [...] (Prezydent) w rozpoznaniu jej wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. jako "Nieruchomość w [...] Nr [...] z dnia [...], wnosząc o wyznaczenie niezwłocznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o odszkodowanie i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że postanowieniem z dnia [...] Wojewoda [...] (Wojewoda) uznał wniesione przez nią zażalenie na bezczynność Prezydenta za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi dodatkowy termin załatwienia sprawy wynoszący trzy miesiące od dnia doręczenia mu postanowienia Wojewody. Skarżąca wniosła następnie skargę na bezczynność organu.
Postanowieniem z dnia [...] Prezydent zawiesił postępowanie w sprawie.
Wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. I SAB/Wa 628/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania sprawy z uwagi na zawieszenie postępowania i jednocześnie stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Prezydent podjął postępowanie w sprawie postanowieniem z dnia [...].
Z uwagi na brak dalszych czynności, Skarżąca [...] wniosła kolejne zażalenie na bezczynność organu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że przy piśmie z dnia [...] Skarżąca przedłożyła opinię geodezyjną, z której nie wynika jednoznacznie kiedy powstał budynek o adresie [...], konieczne jest zatem określenie daty rozpoczęcia budowy tego budynku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że do dnia wyroku nie został rozpatrzony złożony przez Skarżącą wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...] w [....].
W sposób oczywisty stanowi to naruszenie przepisu art. 35 § 1 k.p.a. z którego wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.).
Z uwagi na treść wyroku z dnia 11 lutego 2015 r. I SAB/Wa 628/14, w którym oceniony został charakter bezczynności organu w okresie do daty zawieszenia postępowania postanowieniem z dnia [...], w niniejszej sprawie ocenie sądu podlegała wyłącznie kwestia, czy bezczynność Prezydenta po dacie podjęcia zawieszonego postępowania, to jest po dniu [...], miała charakter rażącego naruszenia prawa.
Sąd, oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, doszedł jednak do przekonania, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność Prezydenta pomimo naruszenia art. 12 § 1 i art. 35 Kpa, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie w/w przepisów można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również nieuzasadnione rodzajem sprawy długotrwałe prowadzenie postępowania (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r., I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08. 2011 r., II SAB/Gd 30/11, publ. - cbois.nsa.gov.pl.).
Z akt sprawy wynika, że organ podejmował czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy (pismo z dnia [...] skierowane do Urzędu Miasta [...] Biura Architektury i Budownictwa).
Jednocześnie sąd uznał, że z uwag na charakter sprawy i konieczne do przeprowadzenia czynności (w tym konieczność sporządzenia operatu szacunkowego, o ile organ uzna, że spełnione są przesłanki wynikające z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami) termin niezbędny dla rozpoznania wniosku Skarżącej to cztery miesiące licząc od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem sądu.
Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 P.p.s.a.