Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 30 czerwca 2004 r., sygn. akt I SAB/Wa 76/04

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Daniela Kozłowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 30 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Z. J. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie użytkowania wieczystego postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. w odniesieniu do

  1. 1) decyzji administracyjnych;
  2. 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Stosownie do art. 52 § 1 powyższej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia takiego środka, wniesienie skargi do sądu jest niedopuszczalne. W przypadku skargi na bezczynność organu środkiem zaskarżenia jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przewidziane w art. 37 k.p.a.

Powołane przez skarżącego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2001 r., wydane na skutek zażalenia z dnia 12 lipca 2001 r, zobowiązujące Burmistrza Gminy W. do rozpoznania sprawy w terminie do dnia 28 lutego 2002 r. nie może być uznane za spełniające warunki z art. 52 § 1 powyższej ustawy. Wymienione zażalenie i postanowienie SKO w W. były już oceniane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 października 2002 r, sygn. I SAB 73/02, w sprawie ze skargi na bezczynność Z. J., zakończonej umorzeniem postępowania sądowego. Kolejna skarga na bezczynność, aby była skuteczna, musi być wniesiona po uprzednim wniesieniu zażalenia uwzględniającego stan sprawy po wydaniu wymienionego postanowienia NSA.

Wobec niewyczerpania środków zaskarżenia Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.