Uzasadnienie
B. M. pismem z dnia [...] lipca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] róg [...], oznaczoną jako "[...][...]" rej. hip [...] działka [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu [...] maja 2012 r. złożył wniosek o ustalenie odszkodowania za ww. nieruchomość. Wobec faktu, iż organ nie wydał decyzji w odpowiednim terminie, skarżący złożył zażalenie do Wojewody [...] na bezczynność organu. W dniu [...] marca 2013 r. Wojewoda [...] wydał postanowienie nr [...], w którym uznał wniesione zażalenie i wyznaczył organowi dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] lipca 2013 r. Pomimo wyznaczonego przez Wojewodę terminu, decyzja w sprawie nadal nie została wydana.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Prezydent W. zawiesił postępowanie prowadzone w przedmiotowej sprawie do czasu przedłożenia przez strony prawomocnego postanowienia stwierdzającego nabycie spadku po Z. C. Wyrokiem z dnia [...] grudnia 2013 r., sygn. akt: I SAB/Wa 518/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] róg [...]. Następnie, w związku z przedłożeniem przez wnioskodawcę żądanego postanowienia o nabyciu praw do spadku podjęto zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jt. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.", stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu.
Wskazać należy, że w obecnym stanie faktycznym przedmiotowej sprawy za wyczerpanie środków zaskarżenia nie można uznać zażalenia skarżącego z dnia [...] września 2012 r. na bezczynność Prezydenta W., które postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Wojewoda [...] uznał za uzasadnione. Należy mieć bowiem na względzie, że wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt: I SAB/Wa 518/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] róg [...]. Prawomocny wyrok z dnia 12 grudnia 2013 r. oddalający skargę na bezczynność organu, skonsumował wniesione przez skarżącego zażalenie z dnia [...] września 2012 r. W takim wypadku, skarżący przed wniesieniem kolejnej skargi na bezczynność organu, winien ponownie skierować zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący ponownie, po wydaniu wyroku z dnia 12 grudnia 2014 r. wystąpił – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu, do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Jednocześnie pomimo wezwania Sądu skarżący nie przedłożył dowodu na wyczerpanie ww. środka zaskarżenia. W takiej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta W. uznać należało za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia znalazło swoje oparcie w art. 232 § 2 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.