Uzasadnienie
Zakład [...] w W. wniósł w dniu [...] marca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zespołu [...] zarzucając nie rozpatrzenie i odrzucenie bez uzasadnienia, dwóch wniosków o dofinansowanie projektów celowych: [...] i [...] - [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 33, poz. 389 ze zm.) Polska Akademia Nauk, stowarzyszenia fundacje oraz inne podmioty działające na rzecz nauki mogą otrzymywać środki finansowe w formie dotacji celowej, na organizowanie i finansowanie m.in. konkursów o dofinansowywanie projektów celowych w określonych dziedzinach zastosowań praktycznych wg. kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych ustalonych w rozporządzeniu Przewodniczącego Komitetu Badań Naukowych z dnia 30 listopada 2001 r. (Dz. U. Nr 146, poz. 1642 ze zm.). W oparciu o § 3 ust. 2 pkt 4 lit c) powołanego rozporządzenia środki finansowe przeznaczone na finansowanie lub dofinansowywanie są przekazywane na podstawie umowy na projekty celowe.
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów
Sygn. akt I SAB/Wa 79/05 jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.
Z akt sprawy wynika, że skargę wniesiono na bezczynność podmiotu - Federacji [...] - zobowiązanego umową cywilnoprawną do organizacji konkursów i finansowania projektów celowych w dziedzinach zastosowań praktycznych, w oparciu o tryb i kryteria określone w ww. rozporządzeniu, które nie przewiduje wydawania decyzji, postanowień czy też aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skoro skargę wniesiono na bezczynność podmiotu, którego działanie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § kpt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Gdyby nawet przyjąć, wbrew ocenie Sądu o niedopuszczalności wniesionej skargi, że droga sądowoadnministracyjna w niniejszej sprawie jest dopuszczalna, to skarga wniesiona przez Zakłady [...] w W. podlegać musiałaby odrzuceniu z powodu niewyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Natomiast w sprawie niniejszej stronie przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność Zespołu [...] przysługiwało wniesienie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do Naczelnej Organizacji [...].
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy należało postanowić jak w sentencji.