Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. L. - reprezentowanej przez radcę prawnego R. C. – na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] o odmowie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. [...].
Wezwaniem z 16 stycznia 2009 r. R. C. został zobowiązany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, braków formalnych złożonej skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Wezwanie to zostało doręczone adresatowi 21 stycznia 2009 r., a zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 28 stycznia 2009 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie adwokat R. C. nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Ponadto zauważyć należy, że od skargi sporządzonej i wniesionej do Sądu przez pełnomocnika skarżącej nie został uiszczony należny wpis sądowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Art. 58 § 1 pkt 3 przewiduje, że sąd odrzuca skargę jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie – jak wskazano wyżej - termin do uzupełnienia braków formalnych skargi to jest nadesłania pełnomocnictwa, upłynął bezskutecznie w dniu 28 stycznia 2009 r. Tym samym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto zauważyć należy, że skarga wniesiona przez E. L. podlega odrzuceniu również z tego względu, iż reprezentujący ją radca prawny R. C., zobowiązany bez wezwania Sądu do uiszczenia wpisu (por. art. 221 powołanej ustawy) nie dokonał tej czynności.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.